🥋 Co Mówić Na Przesłuchaniu

Tłumaczenia w kontekście hasła "jak możesz mówić" z polskiego na angielski od Reverso Context: jak możesz tak mówić Tłumaczenie Context Korektor Synonimy Koniugacja Koniugacja Documents Słownik Collaborative Dictionary Gramatyka Expressio Reverso Corporate

To co napiszę traktujcie jako ciekawostkę, która daje do myślenia i czytajcie ją z przymrużeniem oka 😉 Czasem może się zdarzyć, że coś narozrabiacie lub będziecie świadkami jakiegoś zdarzenia i nagle dostniecie wezwanie na przesłuchanie w charakterze świadka. Większość z moich czytelników na pewno nie miała nigdy do czynienia z policyjnym przesłuchaniem, także chciałbym nakreślić jak ono mniej więcej wygląda. Mam nadzieje, że potraktujecie to co napiszę tylko jako ciekawostkę i życzę wam, żeby te informacje wam się nigdy nie przydały. Nie ulega wątpliwości warto znać swoje prawa, czasem jak pierwszy raz wylądujecie na komendzie możecie wiele rzeczy zjebać przez to, że nie znacie prawa. Tutaj wam mniej więcej nakreślę jak wygląda przesłuchanie, czego możecie się spodziewać, czego nie należy robić, jak rozmawiać z policją podczas takiego przesłuchania. Pierwsza bardzo ważna rzecz na przesłuchanie ubieramy się elegancko i tak zachowujemy, a nie jak jakieś kmioty. Jak będziesz wyglądał jak kmiot, to tak Cię będą traktować. Marcin P. ten od Amber Gold raczej wątpię, że był przesłuchiwany na równi jak zwykły złodziejaszek osiedlowy. Zresztą należy dbać o swój wygląd oraz swój wizerunek. Udowodnione jest, że atrakcyjni mężczyźni dostają mniejsze wyroki. Kiedyś w starożytnym Egipcie rozprawy sądowe właśnie prowadzono po ciemku:). Jak jesteś atrakcyjny i czujesz się na atrakcyjnego, masz atrakcyjność w głowie to jesteś inaczej traktowany wszędzie nawet na komisariacie. W 99% Procent Przypadków Zawsze Będziecie Przesłuchiwani w Charakterze Świadka Policjanci nigdy nie wzywają na przesłuchanie w charakterze podejrzanego. Zawsze na początku jest wezwanie w charakterze świadka, nawet jak wina jest ewidentnie Twoja. Czemu to ma służyć? Otóż status podejrzanego umożliwia osobie unikanie odpowiedzi na jakiekolwiek niewygodne pytania. Osoba podejrzana nie musi dostarczać policjantom dowodów obciążających siebie. To tak jak w filmach Holywoodzkich, gdzie zawsze policjant odczytywał taką regułkę podejrzanemu “Masz prawo milczeć, wszystko co powiesz, może zostać użyte przeciwko Tobie w sądzie”. Policja przeważnie wszystkich na samym początku przesłuchuje w charakterze świadków. Świadek ma inne prawa, a inne prawa ma podejrzany. Podejrzany może uchylać się od niewygodnych dla siebie odpowiedzi, natomiast świadek teoretycznie nie bardzo ponieważ odpowiada pod groźbą odpowiedzialności karnej. Często policjanci wyciągają od świadków informacje, które wskazują im to o co mają pytać w dalszej kolejności innych ewentualnych świadków w danej sprawie. Często podczas takich wstępnych przesłuchań w postępowaniu przygotowawczym wychodzą inne istotne fakty, które przekładają się w dalszej kolejności na wynik śledztwa. Policjanci lubią przesłuchiwać świadków przy użyciu wymyślnych tortur jak bicie pałką po uszach, albo po piętach. Jednak tak przeważnie przesłuchiwana jest osiedlowa patologia, drobne złodziejaszki, chuligani stadionowi oraz inne kmioty. Jeśli policjant ma do czynienia z gościem, który widać na pierwszy rzut oka, że “jest kimś” zastanowi się kilka razy zanim podniesie na niego rękę. Dlatego jak wcześniej pisałem na to jak jesteś postrzegany wpływa Twoja atrakcyjność i należy nad nią codziennie pracować. Oczywiście nie po to, żeby dostawać mniejsze wyroki. Twoja atrakcyjność to jest również to, kim Ty się otaczasz. Jeśli będziesz otaczał się jakimiś parchami osiedlowymi, bezzębnymi wojownikami ulicy to będziesz tak samo jak oni traktowani. Policja sprawdza billingi i podczas tego wychodzi szczegółowo z kim się ktoś kontaktował i kto jest kim. Jak mówiłem jak będziesz zadawał się z kmiotami i wyglądał jak kmiot to na 100% będziesz traktowany jak kmiot. Nawet jakbyś był występował w charakterze poszkodowanego. Teraz Kamil Durczok ma bardzo ciepło w gaciach. Myślisz, że on ewentualnie będzie tak samo przesłuchiwany jak typowy Zenon?. Jakiś czas temu rozmawiałem z moim sąsiadem, takim niedoszłym ulicznym biznesmenem. Narzekał, że dostał kilkadziesiąt tysięcy kary za faje, które przemycał i myślał jak tutaj się odkuć. W głowie znów mu przyszły jakieś nielegalne interesy. Mówił coś o przekrętach, dokładnie nie pamiętam o czym pieprzył bo się śpieszyłem i tak z kultury z nim przystanąłem, ale był to kawał kretyna. Żeby robić przekręty to trzeba mieć po pierwsze do tego łeb, spryt i znajomości. A on nie miał ani tego, ani tamtego. Zamiast skupić się na legalnym biznesem on skupiał się na tym, jak zarobić lewe pieniądze. Tacy niedoszli biznesmeni uliczni:) są łatwym celem dla policji i oni reperują im statystyki. Nic nie znaczą nawet w światku przestępczym, są zwykłymi kmiotami, których traktuje się jak kmiotów. Prawdziwi przestępcy w dzisiejszych czasach to są politycy. Oni robią grube przekręty gospodarcze, które by im nie wyszły gdyby nie układy i układziki. Most Łazienkowski co płonął to też był przekręt na 100 baniek, ale tylko zwykły leming oglądając TVN uwierzy, że to bezdomni podpalili. Ktoś przymknął na to oko, a Bufetowa już bez przetargu zleciła budowę czy naprawę mostu. Tak się robi przekręty na grube bańki, gdzie ręka rękę myje. Przekręty zrobił Marcin P z Amber Gold. Co nakradł to jego, za chwile wyjdzie i będzie ustawiony do końca życia. Rywin też odsiedział swoje, a teraz opala dupę na swoim jachcie na Mazurach. Oni nie uderzali jak zwykłe kmioty osiedlowe w drobne z kiosku ruchu, tylko w grube miliony. Robili grube przekręty i tak ich traktowano jak grube ryby, a nie jak kmiotów. Wróćmy jeszcze do świadków więc jak wygląda przesłuchanie: art. 177 Kodeksu Postępowania Karnego § 1. Osobie przesłuchiwanej należy umożliwić swobodne wypowiedzenie się w granicach określonych celem danej czynności, a dopiero następnie można zadawać pytania zmierzające do uzupełnienia, wyjaśnienia lub kontroli wypowiedzi. Jak jesteś kmiotem to będą Ci przerywać:) § 2. Prawo zadawania pytań mają, prócz organu przesłuchującego, strony, obrońcy, pełnomocnicy, biegli oraz podmiot określony w art. 416. Pytania zadaje się osobie przesłuchiwanej bezpośrednio, chyba że organ przesłuchujący zarządzi inaczej. § 3. Jeżeli osoba przesłuchiwana nie ukończyła 15 lat, czynności z jej udziałem powinny być, w miarę możliwości, przeprowadzone w obecności przedstawiciela ustawowego lub faktycznego opiekuna, chyba że dobro postępowania stoi temu na przeszkodzie. przeważnie dobro postępowania stoi na przeszkodzie ;). Pamiętam jak miałem 14 lat i pan policjant wyjął pałę i pierdolnął ją o biurko mówiąc “jak znajdę tam Twoje odciski palców, jeszcze dziś wypierdalasz do Izdebnia”. Izdebno to taki zakład poprawczy, a ja oczywiście byłem niewinny, tylko pierdolił tak chcąc wymusić na mnie presję i przestraszyć. Gdybym był dzieckiem jakiegoś Radnego, a nie zwykłego robotnika drogowego, to by tak się do mnie nie odnosił. § 4. Nie wolno zadawać pytań sugerujących osobie przesłuchiwanej treść odpowiedzi. Za to wolno zadawać pytania sugerujące, że to TY ZAJEBAŁEŚ TEGO POMIDORA ZE SKLEPU 😉 § 5. Niedopuszczalne jest: 1) wpływanie na wypowiedzi osoby przesłuchiwanej za pomocą przymusu lub groźby bezprawnej, HA HA HA HA ;). Niedopuszczalne jak jesteś biały kołnierzykiem, albo bilingi Twojego telefonu pokazują, że znasz takich wpływowych ludzi. W pozostałych przypadkach jak jesteś zwykłym kmiotem, jak najbardziej dopuszczalne jest: rażenie paralizatorem, przytrzaskiwanie palców w szufladach, bicie pałką po piętach oraz po uszach, kopy w genitalia. 2) stosowanie hipnozy albo środków chemicznych lub technicznych wpływających na procesy psychiczne osoby przesłuchiwanej albo mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji jej organizmu w związku z przesłuchaniem. Takich rzeczy nie ma, bardziej wpływają na procesy psychiczne poniżanie, ubliżanie, plucie. Oczywiście jak jesteś zwykłym kmiotem osiedlowym. § 6. Organ przesłuchujący uchyla pytania określone w § 4, jak również pytania nieistotne. § 7. Wyjaśnienia, zeznania oraz oświadczenia złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi lub uzyskane wbrew zakazom wymienionym w § 5 nie mogą stanowić dowodu. Jak jesteś kmiotem to mogą stanowić dowód. Przed samym otwarciem protokołu pan policjant musi Cię ostrzec przed składaniem fałszywych zeznań, zatajaniu prawdy, utrudnianie śledztwa itd i już po usłyszeniu tych słów 80% prawilnych synów ulicy staje się konfidentami. 20% się jeszcze trzyma sztywniutko jak nawija Bonus RPK, ale z tego 10% dostanie pałą przez grzbiet i się rozpruwa. 10% co się nie przyznają do niczego i nikogo nie wkopują to jak to się na nich mówi? charakterne chłopaczyny:). Co do bycia konfidentem to tak jak z przekleństwami, albo przeklinasz i mówisz “KURWA”, albo nie przeklinasz w ogóle. Kiedyś miałem na osiedlu kolegę, który zamiast “kurwa”, mówił “kuźwa”. Przekomicznie to brzmiało i tak go nazywaliśmy “kuźwa”. Bierzesz się za brudną robotę, szybkie pieniądze i całe te gówno co może spaść na Ciebie na klatę, albo nie bierzesz w tym udziału i trzymasz się z daleka od takich rzeczy i takich ludzi. Jeśli kręci Cię szybki pieniądz a potem na kogoś donosisz, to tak jakbyś był taką “KUŹWĄ” czyli chuj wie czym. Jako świadek masz się pucować przed policjantem z wyjątkiem następujących sytuacji: Art. 182. § 1 kpk . Osoba najbliższa dla oskarżonego może odmówić zeznań. § 2. Prawo odmowy zeznań trwa mimo ustania małżeństwa lub przysposobienia. § 3. Prawo odmowy zeznań przysługuje także świadkowi, który w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem. osoby najbliższe czyli zgodnie z kk § 11. Osobą najbliższą jest małżonek, wstępny, zstępny, rodzeństwo, powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek, a także osoba pozostająca we wspólnym pożyciu. wspólne pożycie czyli konkubent/ konkubina, ale do czasu ustania konkubinatu. W takich wypadkach możesz odmówić składania zeznań , jednak nie zawsze jak jesteś kmiotem zostaniesz o tym poinformowany. Jest jeszcze jeden paragraf o którym mało osób wie:) dzięki, któremu całkowicie możesz się wykręcić od składania jakichkolwiek zeznań. Art. 185. Można zwolnić od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytania osobę pozostającą z oskarżonym w szczególnie bliskim stosunku osobistym, jeżeli osoba taka wnosi o zwolnienie. Mało osób wie o tym paragrafie, zwykłe pionki i kmioty osiedlowe tym bardziej. Policja jak informuje o możliwości składania zeznań jako świadek jakoś nie informuje o tym paragrafie. Szczególne bliskie stosunki osobiste są to na przykład jakieś więzy emocjonalno-uczuciowe. dodając do tego Art. 183. § 1 kpk. Świadek może uchylić się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Więc można nie odpowiadać na niewygodne pytania i nie trzeba udowadniać, które pytanie jest niewygodne. Policja może się dopytywać, ale śmiało możecie na nie nie odpowiadać. SŁOWO KLUCZ JEST TUTAJ “MOGŁOBY NARAZIĆ”. Czyli może, ale nie musi…jednak to od świadka zależy czy on odpowie na pytanie czy też nie. Policjanci będą się powoływać znając życie na: Art. 233. § 1. Kto, składając zeznanie mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub w innym postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy, zeznaje nieprawdę lub zataja prawdę, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Tak oczywiście, tak będzie jeśli nie powołacie się na odpowiednie paragrafy, które w protokole mają być zapisane jako powód odmowy zeznań. Trzeba pilnować to co pisze pan policjant i patrzeć co się podpisuje, bo różni ludzie pracują w policji nieraz totalne wyjeby ze zjechaną psychiką, którzy nie wiem jak przeszli ten multi select. Ważne jest klarowne powołanie się na paragrafy ponieważ: Jeśli tego nie zrobisz będziesz uznany jako osoba postronna, której nie przysługuje odmowa składania zeznań. Grozi wtedy odpowiedzialność za krzywoprzysięstwo itd. Policjanci Cię nie poinformują o paragrafie Art. 183. § 1 kpk 😉 dzięki, któremu możesz się wywinąć. Policjanci nie raz jak jesteś zwykłym leszczem osiedlowym dalej próbować wymusić zeznania i ciągle krzyczeć Ci nad uchem ” ART 233 KK” strasząc Cię pozbawieniem wolności do lat 3 i innymi głupotami. Wtedy możesz powołać się na: Art. 245. Kto używa przemocy lub groźby bezprawnej w celu wywarcia wpływu na świadka, biegłego, tłumacza, oskarżyciela albo oskarżonego lub w związku z tym narusza jego nietykalność cielesną, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Bo to próba zastraszenia podlega pod ten paragraf. Jednak bardzo, ale to bardzo należy ostrożnie się na niego powoływać i to w wypadkach kiedy ktoś na prawdę zaczyna przesadzać, ponieważ po co masz robić sobie wrogów wśród policji. Nie możesz cwaniakować przy policjantach, tylko niby współpracować odpowiadać na nieistotne pytania, ale na te bardziej istotne omijać powołując się do upadłego na ten artykuł—-> Art. 183. § 1 kpk Dodatkowo jeszcze możesz mówić, że nie pamiętasz niektórych zeznań. Musi być to oczywiście tak powiedziane, aby nie wzbudzić podejrzeń w przesłuchującym. Chętnie odpowiadasz na pytania mało istotne, operujesz dużą liczbą szczegółów, które wiesz że będą nieistotne dla sprawy, a kluczowych rzeczy nie pamiętasz, a jak zaczną przyciskać powołujesz się właśnie na art. 183 :).Wystarczy, że w garnku pełnym kłamstw dorzucisz sporą ilość przypraw w postaci “PRAWDY” i z tego ugotujesz piękną i dobrą HISTORIĘ. Możesz też się wahać mówić “On miał zieloną kurtkę albo czarną….dokładnie nie pamiętam….. juz to było tak dawno”. Czyli zasada” albo, albo”. Nie możesz skrzyżować rąk i powiedzieć “NIE WIEM” , “NIE PAMIĘTAM I CHUJ” bo to będzie bardzo mało wiarygodne. Nie można z policją i sądami iść na wojnę, cwaniakować, być aroganckim. Większość tych osiedlowych skoko-bryków bez zębów reprezentujących biedę intelektualną przyjmują właśnie taką postawę HWDP NA 80% . Takimi potem na komendach wycierają podłogę. Jak policjant zobaczy, że jesteś kulturalny, nie cwaniakujesz, dobrze wyglądasz, jesteś obeznany jako tako w prawie, odpowiadasz normalnie na pytania to inaczej będzie Cię traktował. Będzie wiedział, że nie jesteś byle kim i odechce mu się zgrywać czasem dobrego/złego glinę:). Możesz też odmówić składania jakichkolwiek zeznań. Policja może straszyć Cię tym śmiesznym artykułem 233 kk. czyli ZATAJENIE PRAWDY Ale mało osób wie, że: ( A na pewno nie kmioty osiedlowe) Sąd Najwyższy w dniu 22 stycznia 2003 roku, w sprawie I KZP 39/02, po rozpoznaniu zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy: „Czy zawarte w przepisie art. 233 § 1 – penalizującym m. in. zatajenie w zeznaniu prawdy – sformułowanie ustawowe „składając zeznanie” obejmuje takie zachowanie sprawcy, który bezpodstawnie odmawia składania zeznań”? stwierdził, iż: Bezpodstawne uchylenie się od złożenia zeznania nie jest „zatajeniem prawdy” w rozumieniu art. 233 § 1 kk źródło: Jednak, gdy zaczniesz składać zeznania “JUŻ PO POINFORMOWANIU CĘ O ODPOWIEDZIALNOŚCI KARNEJ” i zaczynasz zatajać niektóre rzeczy,bez jakichkolwiek przyczyn wtedy jak najbardziej podpadasz pod art 233 kk. Trzeba jednak uważać na to co mówisz. Odmowa składania zeznania musi być jasna i klarowna i rzucona od razu na wstępnie. Ponieważ jeśli mimochodem rzucisz coś na odpierdol się typu “Nic nie wiem “ to stanowi to już jakieś zeznanie. Odmowa to odmowa mówisz “Odmawiam składania zeznań”. Czemu ma to służysz? gdy odmawiasz składania zeznań, odmawiasz przekazania jakichkolwiek informacji w danej sprawie. Wtedy dochodzi do “BRAKU SKŁADANIA ZEZNAŃ” czyli nie dochodzi do “czynu karalnego”. Jednak za to grozi grzywna bodajże do 3000 zł lub areszt. Takie coś stosują niektórzy biznesmeni, bardzo wpływowi można powiedzieć, którzy chcą ochronić swoje pieniądze i uniknąć więzienia. Podobało się? Pomogłem? Potrząsnąłem? Dałem do myślenia? Otarłem łzy? Jest już lepiej? Trochę lepiej się czujesz? Jak tak to super. Jeśli chcesz mi postawić jakieś piwo, flachę czy podziękować w jakiś inny sposób, to kliknij w poniższy link i wyślij mi “napiwek” :):) Będzie mi naprawdę bardzo miło, że ktoś docenił moją pracę. Kilka sekund i stawiasz mi piwo:)

Tłumaczenia w kontekście hasła "w przesłuchaniu" z polskiego na angielski od Reverso Context: udział w przesłuchaniu Żeby znaleźć się na sali rozpraw, nie musisz koniecznie wnieść pozwu, albo zostać pozwanym. Może się zdarzyć tak, że sąd do rozstrzygnięcia sprawy będzie potrzebował Twojej pomocy. Wtedy zostaniesz wezwany na rozprawę w charakterze świadka. Dla wielu osób jest to pierwszy w życiu kontakt z sądem – wiążę się to z tym, że bardzo się tym stresują. Dlatego w naszym artykule wyjaśnimy Ci, jak wygląda przesłuchanie świadka. Wezwanie świadka do sądu, jak to wygląda? O tym, że zostałeś wyznaczony przez sąd na świadka w danej sprawie, dowiesz się z zawiadomienia o terminie rozprawy i wezwania do stawienia się w sądzie w takim charakterze. Takie zawiadomienie, wysyłane jest listem poleconym ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Będziesz musiał potwierdzić odbiór przesyłki swoim podpisem. Jest to zabezpieczenie przed tym, aby świadek nie zbagatelizował wezwania i nie tłumaczył tego tym, że nie otrzymał żadnego zawiadomienia. Nie musisz martwić się o to, że nie znajdziesz sądu albo sali sądowej, na której będzie odbywała się rozprawa. W zawiadomieniu znajdują się wszystkie niezbędne informacje o sprawie – adres sądu, numer sali, sygnatura i godzina rozpoczęcia rozprawy. Pamiętaj o dokumencie tożsamości Wchodząc na salę rozpraw, musisz mieć przy sobie jakiś dokument tożsamości. Może być to dowód osobisty albo paszport. Sąd musi po prostu upewnić się, że ty to ty. Rozpoczęcie rozprawy a przesłuchanie świadka Sprawę wywołuje protokolant. Następnie na salę rozpraw wchodzą wszystkie osoby wezwane przez sąd. Sędzia sprawdzi listę obecności i ustali kolejność przesłuchania świadków. Ci, którzy będą przesłuchiwani później, zostaną poproszeni o opuszczenie Sali. Pamiętaj żeby nie oddalać się od budynku sądu, ponieważ nigdy nie wiesz kiedy będzie Twoja kolej. Gdy nadejdzie moment Twojego przesłuchania, zostaniesz poproszony o wejście do Sali. Po sprawdzeniu Twoich danych sędzia rozpocznie przesłuchanie. Jak wygląda samo przesłuchanie świadka? Na początku sędzia poprosi Cię o przedstawienie się. Następnie zostaniesz pouczony o Twoich prawach i obowiązkach, a także o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i zatajenie prawdy. Po załatwieniu wszystkich „formalności” rozpocznie się prawdziwe przesłuchanie. W jego pierwszym etapie będziesz miał możliwość swobodnie wypowiedzieć się, co wiesz o zdarzeniu. Nie będą zadawane Ci pytania a sposób, w jaki opowiesz o sprawie, będziesz mógł wybrać sam. Pamiętaj, żeby mówić powoli i spokojnie. W czasie Twojej swobodnej wypowiedzi sędzi nie będzie Ci przerywał. Sędzia może zwrócić Ci jedynie uwagę, że mówisz niezrozumiale lub za cicho. Następne będą pytania Po tym jak zakończysz swoją wypowiedź, przyjdzie czas na zadawanie Ci pytań. Pytania może zadawać sędzia, prokurator, pełnomocnik strony i sama strona. Na początku będziesz odpowiadał na pytania otwarte – czyli takie, na które możesz udzielić swobodnej, szerokiej odpowiedzi. Przykład: Co pamięta Pan/Pani z tego wieczora? Następnie, osoba zadająca Ci pytania, będzie chciała ograniczyć możliwość wyboru odpowiedzi i uzyskać informacje na temat konkretnej okoliczności. Wtedy będziesz musiał odpowiadać na pytania zamknięte. Przykład: Czy pamięta Pan w co był ubrany tamten mężczyzna? Pytania mogą wywoływać u Ciebie stres i strach przed udzieleniem błędnej odpowiedzi – szczególnie po tym jak zostałeś pouczony o odpowiedzialności karnej. Mimo wszystko nie stresuj się. Sędzia doskonale rozumie to, że nie musisz wszystkiego pamiętać. Właśnie dlatego zadaje Ci szczegółowe pytania, a później dopytuje. Często zdarza się tak, że pełnomocnik strony przeciwnej próbuje zadawać świadkowi pytania sugerujące odpowiedź. Są to pytania, których konstrukcja może wpływać na zmianę treści zeznań. Zgodnie z prawem, zadawanie takich pytań jest stanowczo zabronione. Jeżeli takie pytanie przytrafi się Tobie, nie odpowiadaj. Sędzia od razu zareaguje i pouczy pełnomocnika, że zadawanie takich pytań jest niezgodne z prawem. Przebieg Twojego przesłuchania będzie udokumentowany protokołem. Po przesłuchaniu sędzia zapozna Cię z protokołem, a ty będziesz mógł wnieść swoje uwagi. Następnie sędzia zapyta Cię, czy chcesz coś jeszcze w sprawie powiedzieć, jeżeli nie to Twoje przesłuchanie zostanie zakończone. Czy możesz odmówić bycia świadkiem w sprawie? Jeżeli zdecydujesz się na nieodbieranie korespondencji lub niestawienie się w sądzie, możesz zostać ukarany grzywną nawet do 3 tysięcy złotych. Za każde niestawiennictwo możesz zostać ukarany oddzielnie – tyle ile rozpraw tyle kar. Jeżeli to, że nie pojawiłeś się na rozprawie, spowodowała choroba albo wcześniej zaplanowany urlop, możesz odwołać się do kary grzywny i usprawiedliwić swoją nieobecność. Musisz to zrobić w ciągu tygodnia od otrzymania postanowienia o Twoim ukaraniu. W sprawie, gdy Twoje zeznania są kluczowe dla jej rozstrzygnięcia, sąd może nakazać zatrzymanie i doprowadzenie Cię na termin rozprawy. Przesłuchanie w sądzie, jeżeli wszystko pójdzie sprawnie zajmie Ci około jeden dzień. Dlatego warto jest stawić się na rozprawę w wyznaczonym przez sąd terminie. Kiedy możesz odmówić składania zeznań? Wszystko zależy od tego, w jakim postępowaniu zostałeś wezwany w charakterze świadka. W postępowaniu cywilnym możesz odmówić składania zeznań jeżeli sprawa dotyczy Twojego małżonka (również byłego), rodzica, dziadka, rodzeństwa, dzieci, wnuków czy teściów. W postępowaniu karnym do w/w grupy osób dochodzi ktoś, kto w innej sprawie występuje jako oskarżony o współudział w przestępstwie, którego dotyczy to postępowanie. W sprawie cywilnej masz również prawo do odmowy odpowiedzi na pytanie. Możesz z niego skorzystać, gdy odpowiedź mogłaby narazić Ciebie lub Twoich bliskich na odpowiedzialność karną, szkodę majątkową lub hańbę. Możesz również odmówić udzielenia odpowiedzi na pytanie, w sytuacji gdy jesteś zobowiązany do dotrzymania tajemnicy zawodowej, a odpowiedź na to pytanie byłaby pogwałceniem tego obowiązku. W sprawie karnej nie masz już tylu możliwości. Tutaj możesz jedynie odmówić odpowiedzi na pytanie jeżeli odpowiedź narazi Ciebie, lub bliskich na odpowiedzialność za przestępstwo karne, lub skarbowe. Przesłuchanie świadka – koszty stawiennictwa w sądzie Sąd doskonale rozumie, że pracujesz, a Twój dojazd do sądu na rozprawę może wiązać się z dużymi kosztami. Dlatego nie musisz się tym przejmować. Sąd zwróci Ci koszty podróży i wynagrodzenie za dzień, w którym musiałeś opuścić pracę. Zazwyczaj sąd zadaje pytanie, czy świadek wnosi o zwrot kosztów od razu po przesłuchaniu. Jeżeli jednak tego nie zrobi, sam musisz o to poprosić. Jeżeli zapomnisz o tym po przesłuchaniu, pamiętaj, aby złożyć pisemny wniosek o zwrot kosztów w terminie 3 dni od zakończenia rozprawy. Formularz do takiego wniosku znajdziesz na stronie sądu, albo w jego budynku. Tam też uzyskasz pomoc w jego wypełnieniu. Podsumowując, nie masz się czego bać jeżeli sąd wezwie Cię na rozprawę w charakterze świadka. Musisz tylko zachować spokój i skupić się na tym, o co będziesz pytany. Kierując się tymi zasadami, przesłuchanie przebiegnie sprawnie i szybko. Dowiedz się więcej: Wsparcie Kancelarii Jeżeli jeszcze zastanawiacie się jak wygląda przesłuchanie świadka, napiszcie do nas na adres email biuro@ Na pewno pomożemy. O tym czego nie robić w sądzie możecie przeczytać tutaj:

Tłumaczenia w kontekście hasła "zwyczaju mówić" z polskiego na angielski od Reverso Context: Wyjdziemy jak mysz z pod miotły jak miałaś to w zwyczaju mówić.

Cechą wspólną każdego przesłuchania jest fakt, że w zasadniczej większości przypadków jedynie prowadząca je osoba wie, co chce osiągnąć i jaki jest cel tego środka dowodowego. Dlatego też, bez względu na charakter, w jakim jesteśmy przesłuchiwani zawsze dobrze jest pamiętać, że to nie my rozdajemy w tej grze karty, a każde słowo czy gest może zostać przez przesłuchującego odebrane inaczej niż byśmy sobie tego życzyli. Jak więc należy postępować, jeśli los sprawi, że z mniej lub bardziej przypadkowych względów znajdziemy się na miejscu świadka, poszkodowanego, podejrzanego lub oskarżonego? Przede wszystkim należy zawsze zachować spokój. Jak każda czynność urzędowa, przesłuchanie również jest osadzone w wyznaczonych prawem ramach, które gwarantują nam szereg uprawnień. Nie ma tu więc formalnie miejsca na dowolność, wymuszania i zastraszanie, i choć praktyka niejednokrotnie odbiega od teorii, to działania stanowiące wyjątek od reguły, są zazwyczaj zarezerwowane dla przypadków szczególnych. Z tych względów skupimy się na sytuacjach najczęstszych i dających się przewidzieć. Zachowaj spokój… Niezwykle istotne jest przy tym, abyśmy zdawali sobie sprawę, że choć sam termin – przesłuchanie kojarzy się w większości przypadków ze sprawami kryminalnymi, to według podobnego modus operandi przebiegają również przesłuchania przed organami kontroli skarbowej. Nieświadomi tego przedsiębiorcy często zapominają o ostrożności i wszelkiego rodzaju wyjaśnienia składane w urzędach kontroli skarbowej traktują, jako stresującą, ale mimo wszystko zwykłą rozmowę z urzędnikiem. W ten sposób często padają ofiarami własnej naiwności, nie przypuszczając, że druga strona skwapliwie odnotuje i wykorzysta wszelkie niejasności i braki. Pamiętając o tym, że prowadzący przesłuchanie ma zazwyczaj duże doświadczenie oraz wynikającą z tego znaczną wiedzę psychologiczną, nie próbujmy zachowywać się w sposób odbiegający od charakterystycznych dla nas norm zachowania, oczywiście uwzględniając specyfikę sytuacji. Ani odgrywanie podpatrzonych w kinie twardych charakterów, ani nadmierna chęć współpracy i pomocy nie umkną doświadczonym śledczym. Pamiętajmy też o tym, że każde dobrze przygotowane przesłuchanie jest poprzedzone sprawdzeniami i analizami, a przesłuchujący zawsze wie więcej niż wydaje się na to wskazywać jego postępowanie. W ten sposób, w miarę szybko i sprawnie oraz bazując na znanych mu faktach bądź logicznym myśleniu, jest w stanie ocenić na ile jesteśmy skłonni do współpracy oraz czy nie zamierzamy w prosty sposób kłamać. „Strach ma wielkie oczy” Na początek warto się upewnić, czego mają dotyczyć nasze zeznania oraz skąd wniosek śledczych, że możemy posiadać w tej sprawie jakieś informacje. Nigdy nie należy spieszyć się z odpowiedziami na zadawane przez przesłuchujących pytania. Zarówno im, jak i nam chodzi przecież o to, by sprawę wyjaśnić rzetelnie i bez wątpliwości. Jeśli więc w trakcie czynności padną pytania podchwytliwe, albo takie, których znaczenia nie rozumiemy, powinniśmy poprosić o ich wyjaśnienie, lub skonstruowanie tak, byśmy mogli odpowiedzieć jasno i wyczerpująco. U większości ludzi proces przesłuchania wywołuje poczucie stresu, a nie rzadko również strachu i w wielu przypadkach nie ma to nic wspólnego z poczuciem winy lub próbą zatajenia czegokolwiek. Wynika to z naszej konstrukcji psychicznej oraz zakorzenienia w społeczeństwie nieco przerażającej i nieludzkiej wizji przesłuchania, jako czynności, która za wszelką cenę ma skutkować uzyskaniem określonych informacji. Sprawdź: INFORLEX SUPERPREMIUM Tymczasem naszym podstawowym obowiązkiem jest, poza szczegółowo wskazanymi w prawie wyjątkami, odpowiadanie na pytania śledczych zgodnie z naszą wiedzą. Ta w wielu przypadkach opiera się jednak na zawodnej przecież pamięci, za którą trudno jest nas winić. Nikt nie ma obowiązku pamiętania wszystkiego, co dzieje się w jego życiu i z tego powodu nie można nam czynić zarzutu. Wiele sytuacji mających znaczenie dla przesłuchujących nie ma żadnego znaczenia dla nas i jest to zazwyczaj wystarczający powód, by nie musieć o nich pamiętać. W takiej sytuacji należy jednak uzmysłowić drugiej stronie naszą chęć współpracy podkreślając jednak, że powinna ona wesprzeć ten proces wskazując pewne fakty, które mogłyby przyspieszyć proces przesłuchania, pomóc dotrzeć do prawdy materialnej, a przy okazji wskazać nam, choćby w zarysie, jaką wiedzą dysponują śledczy. Zawodna pamięć w świetle kontroli skarbowej Nieco inaczej wyglądają nasze możliwości obrony w starciu z działaniami organów kontroli skarbowej. Zasłanianie się niepamięcią przez przesłuchiwanego może nie odnieść oczekiwanego skutku, a przesłuchujący z całą pewnością wskaże litanię przepisów, które w mniejszym lub większym stopniu nakładają na nas obowiązek przechowywania najróżniejszych informacji lub też dochowania należytej staranności. Z drugiej strony każde zbędne słowo lub dokument również mogą okazać się przysłowiowym „gwoździem do trumny”. Postępowanie karno-skarbowe rządzi się w naszym kraju swoimi prawami i od lat zdają się one mieć pierwszeństwo przed prawami jednostki. Mając powyższe na względzie i pamiętając o tym, że strona postępowania skarbowego ma prawo stawić się na przesłuchaniu z pełnomocnikiem to bezwzględnie należy z takiej możliwości skorzystać. Kolejną ważną kwestią jest też element gry aktorskiej. Nazewnictwo może wydawać się nie do końca poważne, w najlepszym jednak stopniu oddaje specyfikę działania prowadzących przesłuchanie. Należy bowiem pamiętać, że dla nich jest to nic więcej, jak tylko praca. Mają więc obowiązek wykonywać ją w sposób należyty i traktując wszystkich podobnie. To oznacza, że wszelkie przejawy sympatii, jak również niechęci mogą być wynikiem przyjęcia określonej strategii. Tutaj nie ma miejsca na przyjaźń… Ani policjant, ani prokurator nie ma szczególnego interesu w nawiązywaniu przyjaźni w trakcie przesłuchania. Takie zachowanie byłoby wysoce nieprofesjonalne i można je tłumaczyć tylko i wyłącznie działaniem w ramach obowiązków służbowych, a to oznacza, że ich prawdziwym celem jest uzyskanie interesujących informacji. Ta swoista gra polega zresztą nie tylko na wywarciu na przesłuchiwanym odpowiedniego wrażenia, ale również na obserwowaniu jego reakcji. Oznacza to, że siedząc na miejscu przesłuchiwanego nie jesteśmy jedynie biernym obiektem testowania taktyki strony przeciwnej. Swoim zachowaniem kształtujemy odczucia śledczych i dajemy podstawy do formułowania wniosków. Jeśli więc zastosujemy się do najważniejszej zasady mówiącej o zachowaniu spokoju, a ponadto mamy choć odrobinę talentów aktorskich zdobytych, choćby w czasie szkolnych przedstawień, możemy w bardzo skuteczny sposób uświadomić śledczym, że wszystko, co mówimy jest zgodne z naszą wiedzą i choć nie udało się nam odpowiedzieć na wszystkie pytania, to uczyniliśmy jednak wszystko by im pomóc. Natomiast jakiekolwiek braki, czy nieścisłości wynikają jedynie z zawodności ludzkiego umysłu lub faktu, że nic o danej sprawie nie wiemy. Poza wszelką dyskusją pozostaje jednak fakt, że jeśli z charakteru, w jakim mamy być przesłuchani wynika, że możemy podczas tej czynności korzystać ze wsparcia profesjonalnego pełnomocnika, powinniśmy tę możliwość wykorzystać. Mając na względzie wszystko, co zostało do tej pory powiedziane, pełnomocnik ze względu na zachowanie dystansu, konieczność dbania o interes klienta oraz doświadczenie, będzie dla nas nie tylko wsparciem, ale i trudnym przeciwnikiem dla śledczych. Przeciwnikiem, który w odróżnieniu do swojego klienta na chłodno oceni sytuację, jak również wskaże błędy i uchybienia popełniane przez śledczych. Autor: Profesjonalny Wywiad Gospodarczy „Skarbiec” Sp. z
Tłumaczenia w kontekście hasła "jak na przesłuchaniu" z polskiego na angielski od Reverso Context: Właściwie, to czuję się trochę jak na przesłuchaniu, Stoick.
Odpowiedzi Ja nie chodziłam do szkoły muzycznej, bo stwierdziłam, że będę wolnym strzelcem i nie będę uczyła się schematowo XD Ale moje rodzeństwo chodzi do tej przecudownej (sarkazm rzacz jasna) placówki i co nieco wiem. Najlepiej zaśpiewaj piosenkę z przyzwoitym i choć trochę ambitnym tekstem. Wszystko byle nie disco polo (a zdarzały się takie osoby :D). Radzę także, żeby melodia nie była zbyt trudna, bo śpiew jest bez podkładu. Polecam polski rock. Według mnie to najlpszy wybór XD Spróbuj: "Ludzie niepowszedni" , "Wszystko ma swój czas", "Jaki był ten dzień", "Czarny chleb i czarna kawa" itp. Ja na egzamine śpiewałam Sarsa- "Naucz mnie". Wchodzisz do takiego pomieszczenia w którym znajduje się pięcioro osób z komisji. Musisz się przestawić powiedzieć coś o sobie, a potem podchodzisz z jedna osoba do fortepianu i musisz powtórzyć dźwięki,dokończyć melodie itd. Jeżeli chcesz się dostać do wyzszej klasy niż pierwszą 1 stopnia,to musisz także zagrać na instrumencie (tak było w moim przypadku).Życzę Ci powodzenia na egzaminie 😀Ja jestem teraz w 2 klasie cyklu 4 letniego. Piosenka drewnianych mnie 😀 [LINK]pewnie sobie poradzisz XD Nigdy nie byłem w szkole muzycznej, ale wiem, że musisz wybrać piosenkę, którą Ci się dobrze śpiewa. Jeśli czujesz, że piosenka dobrze brzmi w twoich ustach, wyjdzie dobrze ;) Powodzenia.. From First To Last- Emily moim zdaniem trudne w ch*j Zaśpiewaj coś co znasz, bo nie masz już czasu na naukę czegoś nowego i najlepiej coś z lat 80 - 90, bo pewnie ludzie z tych lat będą cię przesłuchiwać. Najlepiej coś po polsku, gdzie będziesz mogła pokazać jak śpiewasz wysoko i nisko. Ja wybrałabym chyba coś z repertuaru Lady Pank Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub teraz mówić. Pozostałe tłumaczenia. , ale nie za głośno. , but not too loudly. co chcesz, Roshni ale wiem jak na mnie patrzysz czasami. , Roshni but I know how you look at me sometimes To wpłynęło na twoją mowę, więc nie. It's affected your speech, so you can't talk right now. be able to talk right now. Zarówno przesłuchanie danej osoby w charakterze świadka i odbieranie od niej zeznań przez organy procesowe (sąd, prokuratora, organy policji), jak i sposób uzyskiwania wyjaśnień od oskarżonego lub obwinionego są szczegółowo unormowane. Zeznanie lub wyjaśnienie, które zostało wydobyte przemocą, groźbą bezprawną, przy użyciu technik psychomanipulacji, hipnozy, zastraszania czy innymi nieakceptowanymi metodami sprzecznymi z zasadami demokratycznego państwa prawnego (art. 2 Konstytucji) nie mogą stanowić dowodu tego, co zostało przy ich użyciu stwierdzone. Dowody takie można zatem kwestionować w toku postępowania odwoławczego od wyroku, a nawet już w trakcie postępowania przed sądem pierwszej instancji, jeśli określonych niedozwolonych metod pozyskiwania dowodów dopuściły się organy ścigania na etapie postępowania przygotowawczego (dochodzenie, śledztwo). Zapobieganie zjawiskom „patologicznym”, jakich przykłady wskazano wyżej, przede wszystkim należałoby rozpocząć od zwiększenia świadomości prawnej społeczeństwa. Ktoś, kto zna swoje prawa, wie także czego w danej sytuacji może spodziewać się ze strony funkcjonariuszy publicznych, sądów i organów ścigania, będzie posiadać więc umiejętność realnej oceny, które z zachowań, z jakimi się zetknął, nie mieści się z zakresie prawidłowego procedowania. Jeśli komuś takiej świadomości prawnej brak, powinien we własnym interesie skorzystać z pomocy fachowego obrońcy z wyboru lub z urzędu, jeśli występuje w postępowaniu karnym lub wykroczeniowym odpowiednio w charakterze podejrzanego, oskarżonego lub obwinionego. Skala interesującego Panią zjawiska być może jest przedmiotem zainteresowania pracowników ośrodków dydaktycznych (uczelni) z katedr prawa i postępowania karnego. Jednak oczekiwanie wskazania nawet szacunkowych danych o częstotliwości nieprawidłowego pozyskiwania zeznań, wyjaśnień jest nierealne, gdyż wymagałoby to stałego analizowania wszystkich toczących się spraw karnych i wykroczeniowych w skali całego kraju i na każdym ich etapie, a to jest obiektywnie niewykonalne. Z punktu widzenia praktyki stosowania prawa konkretne przypadki złamania reguł postępowania możliwe są do ujawnienia wyłącznie poprzez analizę materiału dowodowego danej sprawy, który może sugerować (np. treść protokołu), że zeznania lub wyjaśnienia mogły zostać uzyskane metodami niedozwolonymi (zob. głośna medialnie sprawa doktora Mirosława G. sądzona przez sędziego Tuleyę, który zwrócił uwagę na przesłuchiwanie świadków przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego w warunkach nocnych). Wymaga to zawsze bezpośredniego kontaktu ze świadkiem lub oskarżonym, bez tego ocena jedynie samych akt postępowania może być obarczona ryzykiem poważnej pomyłki w tym zakresie. Jeśli do naruszeń zasad przesłuchania lub odbierania wyjaśnień doszło, należy zwracać uwagę sądu na te okoliczności, dowód w ten sposób bowiem uzyskany nie może wpływać na ocenę rozpoznawanego stanu faktycznego ani stanowić podstawy wyrokowania. Jak wskazała Izba Karna Sądu Najwyższego w wyroku z 10 sierpnia 2005 r. (sygn. akt II KK 410/04): „Ocena dowodu z wyjaśnień oskarżonego lub zeznań świadka jest wypadkową zarówno oceny treści wypowiedzi danej osoby, jak i oceny dotyczącej samej osoby, to zaś może być dokonane pod warunkiem poznania przez każdego sędziego całej treści oświadczeń dowodowych określonej osoby. Przy analizie okoliczności wpływających na ocenę oświadczeń dowodowych zwrócić należy uwagę na dwa aspekty oceny takich oświadczeń: ocenę wypowiedzi i ocenę podmiotu wypowiedzi, a inaczej mówiąc, potrzebę uwzględnienia przy ocenie środka dowodowego także oceny źródła dowodowego. Odrywanie od siebie tych dwóch aspektów oceny dowodów może prowadzić do błędnych ustaleń faktycznych. Tylko w takiej koincydencji może być realizowana zasada swobodnej oceny dowodów”. Szczegółowe zasady gromadzenia dowodów, w tym z zeznań świadków i z wyjaśnień oskarżonego, są uregulowane w ustawach procesowych, tj. w ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555 z późn. zm., dalej – oraz w ustawie z dnia 24 sierpnia 2001 r. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia ( Dz. U. z 2008 r. Nr 133, poz. 848 z późn. zm., dalej – Nie sposób tutaj cytować setek przepisów dotyczących tej materii, dlatego odsyłam do powołanych wyżej ustaw proceduralnych. Stanowią one właśnie gwarancję, że postępowanie organów ścigania nie jest swobodne i musi mieścić się w ramach prawa, jednak jak w każdej dziedzinie życia, w której uwidacznia się wpływ czynnika ludzkiego, mogą zdarzyć się określone nieprawidłowości, które powinny spotkać się z reakcją sądu. W świetle przepisu art. 171 § 1 osobie przesłuchiwanej należy umożliwić swobodne wypowiedzenie się w granicach określonych celem danej czynności, a dopiero następnie można zadawać pytania zmierzające do uzupełnienia, wyjaśnienia lub kontroli wypowiedzi. Jeżeli osoba przesłuchiwana nie ukończyła 15 lat, czynności z jej udziałem powinny być, w miarę możliwości, przeprowadzone w obecności przedstawiciela ustawowego lub faktycznego opiekuna, chyba że dobro postępowania stoi temu na przeszkodzie (art. 171 § 3 Nie wolno zadawać pytań sugerujących osobie przesłuchiwanej treść odpowiedzi (art. 171 § 4 Wedle art. 171 § 5 „niedopuszczalne jest: 1) wpływanie na wypowiedzi osoby przesłuchiwanej za pomocą przymusu lub groźby bezprawnej, 2) stosowanie hipnozy albo środków chemicznych lub technicznych wpływających na procesy psychiczne osoby przesłuchiwanej albo mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji jej organizmu w związku z przesłuchaniem”. Organ przesłuchujący uchyla pytania określone w § 4, jak również pytania nieistotne (art. 171 § 6 Wyjaśnienia, zeznania oraz oświadczenia złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi lub uzyskane wbrew zakazom wymienionym w § 5 nie mogą stanowić dowodu (art. 171 § 7 Przepis ma zastosowanie odpowiednio w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (art. 39 § 2 Warto wskazać w kontekście powyższego przepisu na treść ważnego wyroku Izby Karnej SN z 16 marca 2010 r. (sygn. akt III KK 302/09). Zgodnie z jego tezą: „Wyjaśnienia złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi nie mogą stanowić dowodu nawet wówczas, gdy ich prawdziwość jest nie tylko niewątpliwa, ale nawet bezsporna. Swoboda wypowiedzi w rozumieniu art. 171 § 7 oznacza brak przymusu w sferze woli człowieka, a także brak zakłócenia świadomości. Jest to możliwość decydowania przez przesłuchiwanego, zgodnie z własną wolą, o treści składanej przez niego wypowiedzi, w sytuacji gdy żaden czynnik zewnętrzny nie krępuje go w formułowaniu tych wypowiedzi. Jest to stan, w którym przesłuchiwany zachowuje pełną, nieskrępowaną możliwość formułowania swego oświadczenia dowodowego, zgodnie ze swoją wolą. Brak swobody wypowiedzi powstaje wówczas, gdy zaistnieją podczas przesłuchiwania takie warunki, które powodują, że formułując swą wypowiedź, przesłuchiwany ma na uwadze inne okoliczności towarzyszące czynności przesłuchania i w ten sposób oświadczenie dowodowe nie jest wyrazem tylko jego woli, gdyż jest ona skrępowana przez te okoliczności albo znajduje się on w stanie, w którym nie może panować nad swoją wolą. Nie wyłącza swobody wypowiedzi podejrzanego jego stan psychiczny wywołany swoistym »załamaniem się« w wyniku np. zastosowania odosobnienia (zatrzymania, aresztowania) czy przedstawionych dowodów, jeżeli nie towarzyszą temu niedozwolone metody przesłuchania”. Jak stanowi przepis art. 192 § 2 jeżeli istnieje wątpliwość co do stanu psychicznego świadka, jego stanu rozwoju umysłowego, zdolności postrzegania lub odtwarzania przez niego spostrzeżeń, sąd lub prokurator może zarządzić przesłuchanie świadka z udziałem biegłego lekarza lub biegłego psychologa, a świadek nie może się temu sprzeciwić. Nie jest to „pomoc psychologiczna”, której adresatem i beneficjentem jest świadek, w znaczeniu jakie sugeruje Pani w swoim zapytaniu, uczestniczący bowiem w przesłuchaniu biegły lekarz psychiatra lub biegły psycholog działa tutaj w interesie wymiaru sprawiedliwości, aby pomóc ustalić zdolność danej osoby do pełnienia roli świadka. Świadek sam może poprosić, aby w jego przesłuchaniu wzięła udział taka osoba, ale ostatecznie to od oceny sytuacji przez sąd lub wcześniej przez prokuratora zależy, czy odebranie zeznań do protokołu odbędzie się z udziałem biegłego. Dla celów dowodowych można również świadka, za jego zgodą, poddać oględzinom ciała i badaniu lekarskiemu lub psychologicznemu (art. 192 § 4 Przepis art. 192 ma zastosowanie odpowiednio w postępowaniu w sprawach o wykroczenia (art. 41 § 1 Zarówno świadek, jak i oskarżony mogą odwołać odpowiednio swoje zeznania i wyjaśnienia w toku dalszego postępowania, również przed sądem, jeśli mają poczucie, że nie odpowiadają one prawdzie ani ich percepcji dotyczącej zdarzeń przeszłych (art. 389 i 391 W ostateczności, jeśli dowody, na których oparte zostało prawomocne orzeczenie sądu, zostały uzyskane w wyniku przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia (np. przyznanie się do winy w wskutek przemocy, torturowania, groźby bezprawnej), to należy złożyć wniosek o wznowienie postępowania (art. 540 § 1 pkt 1 Warunkiem jest jednak uprzednie ustalenie przestępności czynu prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie zapaść nie może z uwagi na okoliczności uniemożliwiające ściganie, o jakich mowa w art. 17 § 1 pkt 3-11 lub w art. 22 ( przedawnienie karalności, śmierć oskarżonego). W takim wypadku wniosek o wznowienie postępowania powinien wskazywać wyrok skazujący lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym, stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego (postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania karnego lub o umorzeniu tego postępowania) – art. 541 W aktualnie obowiązującym porządku prawnym samo przyznanie się do popełnienia przestępstwa lub wykroczenia nie stanowi głównego dowodu, na podstawie którego może nastąpić wydanie wyroku. W nowożytnych systemach prawnych nie obowiązuje bowiem zasada głosząca, że „przyznanie się jest królową dowodów” (łac. confessio est regina probationum). Jeśli zatem organ prowadzący postępowanie przygotowawcze dysponuje wyłącznie takim przyznaniem się, to jest to zbyt mało, aby wykreować na tej podstawie i wnieść do sądu akt oskarżenia lub wniosek o ukaranie sprawcy wkroczenia. Sąd powinien takie pismo zwrócić do uzupełnienia materiału dowodowego. Trudno mi wypowiadać się na temat sprawy Pani brata, gdy nie mam możliwości zapoznania się z aktami tego postępowania, zgromadzonym materiałem dowodowym, brak też informacji, jaki zarzucono mu czyn. Chciałabym też zwrócić uwagę na bardzo istotną okoliczność, a mianowicie fakt, że jeśli ktoś korzysta z porad lekarza psychiatry, nie musi wcale oznaczać, że nie jest w stanie rozpoznać znaczenia swego czynu ani pokierować świadomie swoim postępowaniem, a więc że można by mówić o istnieniu podstaw do kwestionowania jego poczytalności. Czyn zabroniony można popełnić w stanie niepoczytalności lub w stanie poczytalności ograniczonej, wywołanej chorobą psychiczną, upośledzeniem umysłowym czy innego rodzaju zakłóceniem czynności psychicznej (art. 31 Kodeksu karnego oraz art. 17 Kodeksu wykroczeń), ograniczenie poczytalności może wynikać także np. z przyjmowanych silnych leków psychotropowych. Jeśli z taką sytuacją mielibyśmy potencjalnie do czynienia w sprawie Pani brata, to wykluczałoby to skazanie lub ukaranie, a zamiast takiego zakończenia sprawy postępowanie o wykroczenie powinno zostać umorzone, ewentualne zaś postępowanie karne winno zamknąć się orzeczeniem któregoś ze środków zabezpieczających. Katalog środków zabezpieczających zawierają przepisy art. 93-100 Kodeksu karnego, przykładowo jest to umieszczenie w zakładzie psychiatrycznym, stosowane tylko w ostateczności, umieszczenie w zakładzie karnym, w którym są stosowane środki lecznicze lub rehabilitacyjne, skierowanie na leczenie ambulatoryjne lub rehabilitacyjne, umieszczenie w zamkniętym zakładzie leczenia odwykowego. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online . Tłumaczenia w kontekście hasła "Po co o tym mówić" z polskiego na angielski od Reverso Context: Po co o tym mówić? - uważa mój hiszpański mąż. Powinno się o tym zapomnieć, ponieważ dużo niewinnych ludzi straciło życie - dodaje 35-letni Franco Monti, z położonej na północy Włoch wioski Bertinoro.

W postępowaniu przygotowawczym wydano wobec Ciebie postanowienie o przedstawieniu zarzutów i złożyłeś wyjaśnienia jako podejrzany. Dużo czasu nie minęło, liczyłeś na szybkie zakończenie sprawy (może nawet umorzenie), aż tu nagle otrzymujesz z sądu akt oskarżenia i wezwanie na rozprawę. Zaczynasz się zastanawiać: co powinieneś teraz zrobić, jak będzie wyglądać przesłuchanie przed sądem, czy należy skorzystać z pomocy adwokata, jakie są Twoje prawa i obowiązki?Na te i inne pytania postaram się odpowiedzieć w niniejszym jest oskarżony i jakie ma prawaOskarżony to osoba, wobec której został skierowany akt oskarżenia do sądu lub wobec której oskarżyciel publiczny skierował wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy. Jako oskarżony masz prawa składać wyjaśnienia, jak również, bez podania jakichkolwiek powodów odmówić składania wyjaśnień lub odpowiedzi na poszczególne pytania. O przysługującym prawie do składania wyjaśnień, odmowy składania wyjaśnień, odpowiedzi na poszczególne pytania czy możliwości składania wniosków dowodowych należy oskarżonego pouczyć. Przewodniczący pyta oskarżonego czy zrozumiał treść aktu oskarżenia oraz czy przyznaje się do zarzucanego mu czynu i czy chce złożyć wyjaśnienia. Na początku oskarżony ma możliwość swobodnego wypowiedzenia się co do sprawy a następnie może odpowiadać na postawione pytania, które zadawane są przez sąd i strony np.: obrońcę czy prokuratora. Możliwe jest również, według wyboru oskarżonego, odpowiadanie jedynie na pytania swojego obrońcy (jeżeli go ustanowiłeś lub został Ci przyznany obrońca z urzędu), na pytania sądu lub oskarżyciela publicznego (prokuratora, prokuratora wojskowego, policji itd.). Oskarżony może złożyć wyjaśnienia na każdym etapie prowadzonego postępowania sądowego. Nie ma więc żadnych przeszkód do tego, aby takie wyjaśnienia składane były nawet poucza również, że oskarżony ma prawo składać wyjaśnienia co do każdego dowodu. Przykładowo, jeżeli jesteś obecny na sali rozpraw podczas przesłuchania świadka, oprócz możliwości zadawania mu pytań, masz również prawo po zakończeniu przesłuchania ustosunkować się do złożonych przez świadka odczytanie wyjaśnieńJeżeli oskarżony nie stawi się na rozprawie, odmówi składania wyjaśnień, jego wyjaśnienia będą różnić się od poprzednio złożonych w postępowaniu przygotowawczym lub oświadczy, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytać poprzednio złożone przez niego wyjaśnienia w tej sprawie. Następnie po odczytaniu przewodniczący zwróci się do oskarżonego o wypowiedzenie się co do jego treści i wyjaśnienie powstałych przy czynnościach dowodowychOskarżony może być obecny przy wszystkich czynnościach postępowania dowodowego, jednakże przewodniczący ma możliwość usunięcia oskarżonego z sali rozpraw, gdy jego obecność mogłaby oddziaływać krępująco na wyjaśnienia współoskarżonego czy świadków. W takich przypadkach istnieje również możliwość przeprowadzenia przesłuchania na odległość z wykorzystaniem urządzeń obrony oskarżonegoZ doświadczenia wiem, że odniesienie przez oskarżonego sukcesu w postępowaniu karnym w dużej mierze uzależnione jest od skrupulatnego przygotowania linii obrony. Oskarżeni (czy też podejrzani) często nie wiedzą czy w danej sprawie należy złożyć wyjaśnienia, a jeżeli tak, to w jakim zakresie, czy też po prostu skorzystać z przysługującego prawa i odmówić ich złożenia. Zdarzają się sytuacje, że podejrzany, często pod wpływem chwili, składa wyjaśnienia na policji czy w prokuraturze, podlegając sugestiom przesłuchującego i licząc na szybkie zakończenie sprawy, po czym zgłasza się do obrońcy dopiero w momencie otrzymania aktu oskarżenia i wezwania na rozprawę. Sąd dysponuje w takim przypadku poprzednio złożonymi wyjaśnieniami (często podejrzany przytaczając okoliczności i odpowiadając na pytania nieświadomie potwierdza zasadność przedstawionych zarzutów). Twoje wyjaśnienia (obojętnie, na którym etapie zdecydujesz się je składać) powinny być jasne, spójne, logiczne, rzeczowe i przede wszystkim muszą korespondować z pozostałym materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie. Możesz zmieniać swoje wyjaśnienia, ale za każdym razem muszą być one zgodne z ww. regułami, gdyż w przeciwnym razie możesz zostać uznany przez sąd za oskarżonego przed sądem – O czym warto pamiętać?W przypadku, gdy zostałeś wezwany na przesłuchanie, obojętnie w jakim charakterze (w postępowaniu karnym lub karno-skarbowym świadek również może ustanowić pełnomocnika), warto zwrócić się o pomoc do adwokata. Spotkałem się niejednokrotnie z sytuacją, gdy zgłaszał się do mnie klient będąc już oskarżonym w sprawie, myśląc, że na etapie postępowania przygotowawczego nie jest jeszcze potrzebny mu obrońca, bo jak pójdzie wyjaśnić jak to faktycznie wyglądało, to policjant mu uwierzy i na pewno sprawa zostanie umorzona. Takie zachowanie często jest przysłowiowym ?strzałem w kolano?, gdyż będąc jeszcze podejrzanym przedstawiał okoliczności na swoją niekorzyść lub usłyszał takie pytania, których kompletnie się nie spodziewał i nie wiedział, jak ma wybrnąć z takiej sytuacji. Po przesłuchaniu okazywało się zatem, że podejrzany potwierdzał zasadność przedstawionych mu zarzutów, natomiast później składane wyjaśnienia w sądzie i powstałe rozbieżności tylko pogarszały jego zawsze propozycja złożona przez policjanta czy prokuratora, żebyś przyznał się do winy i dobrowolnie poddał karze będzie dla Ciebie najkorzystniejszym rozwiązaniem. Pamiętaj, żeby nie podlegać sugestiom, iż w przypadku podjęcia obrony wyjdziesz na tym gorzej, a sąd skaże Cię na surowszą karę, gdyż często sytuacja jest całkiem mogą być Ci zadawane pytania sugerujące odpowiedzi i niedopuszczalnym jest wpływanie w jakikolwiek sposób (np. za pomocą przymusu, groźby, hipnozy) na Twoje wypowiedzi. Takie pytania powinny być automatycznie uchylane przez przesłuchującego. Wiem z praktyki, że pytania sugerujące są często zadawane oskarżonym, dlatego też tak ważna jest obecność obrońcy na przesłuchaniu, który będzie wiedział, jak zareagować w takiej sytuacji i natychmiast będzie wnosił o uchylenie takich pytań, żebyś nie potwierdzał okoliczności dla siebie niekorzystnych. To organy ścigania mają obowiązek udowodnienia Twojej muszę mówić prawdę jako oskarżony?W przeciwieństwie do świadka, który składa zeznania, jako oskarżony nie musisz mówić prawdy i nie grozi Ci za to odpowiedzialność karna. W praktyce wyjaśnienia oskarżonego często oceniane są przez sąd z dużą ostrożnością. Nawet przyznanie się do winy nie musi być traktowane jako główny dowód w sprawie, w szczególności, gdy z okoliczności sprawy wynika, że czyn został popełniony przez inną osobę, natomiast oskarżony próbuje uchronić kogoś przed z wyjaśnień oskarżonego nie może być zastępowany treścią pism, zapisków czy urządzeń. Jeżeli w jakiejkolwiek kwestii ktoś zabierze głos, obrońcy i oskarżonemu przysługuje głos o wydanie wyroku skazującegoOskarżony, któremu zarzucono popełnienie przestępstwa nieprzekraczającego 15 lat pozbawienia wolności, do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej, może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie określonej kary bez przeprowadzenia postępowania dowodowego. Sąd może uwzględnić złożony wniosek, gdy okoliczności przestępstwa i wina oskarżonego nie budzą wątpliwości. Trzeba jednak mieć na uwadze, iż uwzględnieniu wniosku nie może sprzeciwić się prokurator czy obecny na sali pokrzywdzony. Sąd może dokonać zmian w złożonym wniosku i od wskazanej zmiany uzależnić jego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem. To oskarżyciel musi wykazać, że popełniłeś zarzucany w akcie oskarżenia czyn. Nie musisz dowodzić swej niewinności, ale masz prawo podjąć stosowną inicjatywę o swoje interesy na każdym etapie prowadzonego postępowania! Nasza Kancelaria posiada duże doświadczenie w sprawach karnych i możesz być pewny, że zawsze proponujemy najkorzystniejsze rozwiązania dla naszych formularzaPrzeczytaj także:Obrona konieczna – na czym polega i jakie są jej graniceSkładanie fałszywych zeznańPrzesłuchanie świadka przed sądem

Translations in context of "Po co mówić" in Polish-English from Reverso Context: Więc po co mówić dobranoc? Przesłuchanie dziecka przez pracownika szkoły bez obecności rodziców Przesłuchać mogą tylko organy ścigania: sąd, prokuratura bądź policja, a w wyjątkowych wypadkach, gdy jest to konieczne ze względu na dobro sprawy, organ administracji państwowej (art. 39 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich). Jeśli uczeń nie ma ukończonych 17 lat, przesłuchanie powinno odbywać się w obecności rodziców, chyba że zapewnienie ich obecności byłoby w danym wypadku niemożliwe, należy wezwać nauczyciela, przedstawiciela powiatowego centrum pomocy rodzinie lub przedstawiciela organizacji społecznej, do której zadań statutowych należy oddziaływanie wychowawcze na nieletnich lub wspomaganie procesu ich resocjalizacji. Przyczyna nieobecności rodziców na przesłuchaniu musi mieć charakter niepodważalny i musi być nie do pokonania. Przyczyną może być znaczna odległość rodziców od miejsca przesłuchania, ich nieobecność w domu lub w pracy. Nauczyciel mógł przeprowadzić rozmowę z Państwa córką, ale tylko w obecności Państwa jako rodziców. Zawiadomienie rodziców o popełnieniu przez dziecko czynu karalnego Potwierdza to art. 4 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu w sprawach nieletnich, zgodnie z którym „każdy, kto stwierdzi istnienie okoliczności świadczących o demoralizacji nieletniego, w szczególności naruszenie zasad współżycia społecznego, popełnienie czynu zabronionego, systematyczne uchylanie się od obowiązku szkolnego lub kształcenia zawodowego, używanie alkoholu lub innych środków w celu wprowadzenia się w stan odurzenia, uprawianie nierządu, włóczęgostwo, udział w grupach przestępczych ma społeczny obowiązek odpowiedniego przeciwdziałania temu, a przede wszystkim zawiadomienia o tym rodziców lub opiekuna nieletniego, szkoły, sądu rodzinnego, Policji lub innego właściwego organu. Każdy, kto dowiedziawszy się o popełnieniu przez nieletniego czynu karalnego, ma społeczny obowiązek zawiadomić o tym sąd rodzinny lub Policję”. Konsekwencje dla nauczyciela za przesłuchiwanie dziecka na okoliczność kradzieży bez obecności i powiadomienia rodziców W tej sytuacji powinni Państwo zwrócić się do dyrektora szkoły albo do kuratorium z informacją, iż wskazany nauczyciel przekroczył swoje kompetencje. Nauczyciel może ponieść odpowiedzialność dyscyplinarną. Karę wymierzają komisje dyscyplinarne. Postępowanie dyscyplinarne wszczynane jest na wniosek rzecznika dyscyplinarnego (którego wyznacza organ działający przy komisji dyscyplinarnej) i jego następców. Możliwe kary to: nagana z ostrzeżeniem, zwolnienie z pracy, zwolnienie z pracy z zakazem przyjmowania ukaranego do pracy w zawodzie nauczycielskim w okresie 3 lat od ukarania, wydalenie z zawodu nauczycielskiego. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼ Zapytaj prawnika - porady prawne online .
Tłumaczenia w kontekście hasła "proszę mi mówić" z polskiego na angielski od Reverso Context: proszę mi nie mówić
Jak się zachować podczas przesłuchania w charakterze świadka? Jeśli już zostaliśmy wezwani w charakterze świadka to z reguły samo wezwanie wskazuje gdzie, i o której godzinie powinnyśmy się stawić. Wezwanie będzie także informowało o organie prowadzącym sprawę oraz podane będzie imię i nazwisko prowadzącego sprawę. W przypadku wątpliwości co do terminu lub godziny a także w przypadku gdybyśmy z różnych powodów nie mogli się stawić należy skontaktować się z prowadzącym i ustalić szczegóły co do terminu i miejsca, a jeśli nie możemy się stawić poinformować i poprosić o zmianę terminu. Prowadzący nie musi się jednak zgodzić na przełożenie terminu przesłuchania. Świadka, który nie może się stawić na wezwanie z powodu choroby, kalectwa lub innej niedającej się pokonać przeszkody, można przesłuchać w miejscu jego pobytu. Świadka może wezwać także telefonicznie lub mailem. Czy świadek musi stawić się na przesłuchanie? Świadek musi stawić się na przesłuchanie jeśli został on wezwany na przesłuchanie w charakterze świadka. Gdybyśmy jednak nie stawili się na przesłuchanie organ może zdecydować o zatrzymaniu i przymusowym doprowadzeniu świadka na przesłuchania. Świadek, który się nie stawił może zostać także ukarany karą pieniężną w wysokości do 3 000zł. Każda osoba wezwana w charakterze świadka ma obowiązek stawić się i złożyć zeznania. Jakie obowiązki ma świadek podczas przesłuchania? Podstawowym i najdalej idącym obowiązkiem świadka jest złożenie zeznań i udzielenie odpowiedzi na zadane pytania zgodnie z prawdą. Świadek jest zobowiązany do mówienia prawdy. Składanie fałszywych zeznań może skutkować odpowiedzialnością karną. Organ prowadzący przesłuchanie przed rozpoczęciem przesłuchania powinien także pouczyć świadka o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy. Jakie prawa ma świadek podczas przesłuchania? Świadek po pierwsze może ustanowić pełnomocnika, który będzie mógł wziąć udział w przesłuchaniu. Jednak organ prowadzący może nie udzielić pełnomocnikowi na wzięcie udziały w czynnościach. Po wtóre, jeśli świadek nie włada językiem polskim może się on stawić na przesłuchanie z tłumaczem przysięgłym lub żądać aby został w sprawie wyznaczony tłumacz przysięgły. Czy świadek może odmówić składania zeznań lub odpowiedzi na pytania? Świadek nie może odmówić złożenia zeznań, chyba że jest osobą najbliższą dla podejrzanego lub oskarżonego lub jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem. Prawo odmowy zeznań trwa mimo ustania małżeństwa lub przysposobienia. Świadek może się także uchylić od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność karną. Jak przebiega przesłuchanie świadka? Przesłuchanie świadka jest czynnością bardzo sformalizowaną. Osoba prowadząca przesłuchanie powinna przedstawić się oraz okazać swoją legitymację służbową oraz wskazać powody wezwania. Następnie prowadzący rozpocznie sporządzanie protokołu i zada kilka dotyczących ustalenia naszej tożsamości w oparciu o nasz dokument tożsamości. Pojawią się także pytania o imiona rodziców, miejsce zamieszkania czy wykonywany zawód i miejsce pracy. Po przekazaniu pouczeń co świadek także powinien potwierdzić na egzemplarzu pouczenia prowadzący przejdzie do zadawania pytań. Odpowiedzi na pytania powinny odnosić się do zadanego pytania a jeśli pytanie dotyczy okoliczności, które uprawniają do odmowy udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie należy to wyraźnie zaznaczyć i odmówić odpowiedzi na pytanie. Nie trzeba wyjaśniać nic więcej – należy jedynie powołać się na prawo do odmowy udzielenia odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w art. 183 kodeksu postępowania karnego. Może to brzmieć w ten sposób; „Na podstawie art. 183 par. 1 odmawiam udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie”. Jeśli świadek nie rozumie pytania powinien poprosić o jego powtórzenie lub wytłumaczenie. Odpowiedź na pytanie powinna być przemyślana i udzielona spokojnym głosem. W przypadku gdy świadek nie zna odpowiedzi na pytanie lub nie pamięta okoliczności, o które jest pytany powinien to wyraźnie wskazać. Nie należy się domyślać co pytający ma na myśli i tworzyć okoliczności, które nie miały miejsca, czyli po prostu nie można zmyślać. Świadek ma prawo nie pamiętać i może zasłonić się niepamięcią. Nie może jednak zatajać prawdy. Każde przesłuchanie powinno zakończyć się pisemnym protokołem, który powinien być uważnie i ze zrozumieniem przeczytany. Jeśli świadek ma wątpliwości lub nie zgadza się z zapisami może żądać sprostowania treści protokołu. Adwokat sprawy karne Warszawa | Radca prawny sprawy karne gospodarcze Warszawa | Przestępstwa gospodarcze Warszawa | Pomoc prawna w sprawach karnych

wąsy: to samo, co dżointy; zobacz → marihuana weednek: weekend, w którym ktoś skonsumował a. skonsumuje dużo marihuany; pochodzi od słów: weed (ang. ‘zioło’) + weekend; czyta się „łidnek” węgorz: zobacz → amfetamina wino: zobacz → sterydy witamina A: zobacz → amfetamina witamina C: zobacz → kokaina

Sąd Okręgowy w Rzeszowie Jak głosi znane powiedzenie nikt nie powinien być sędzią we własnej sprawie. Nie powinien być w niej również świadkiem – trudno połączyć osobiste zainteresowanie wygraniem procesu z obiektywizmem. Ustawodawca dopuścił jednak możliwość przeprowadzenia dowodu z przesłuchania stron. Strony przedstawiają swoje stanowisko w pismach procesowych, podnosząc twierdzenia, które będą musiały udowodnić w toku postępowania. Trudno uznać, że wystarczającym dowodem na prawdziwość twierdzeń zgłoszonych pisemnie jest ich ustne powtórzenie na rozprawie. Pomocniczy charakter dowodu Ustawodawca uznał więc, że przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron powinno być wyjątkiem. Dowód z przesłuchania stron można więc przeprowadzić wyłącznie w sytuacji gdy po wyczerpaniu środków dowodowych lub w ich braku pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy. Nawet wtedy jednak sąd nie ma obowiązku jego przeprowadzenia, a jedynie taką możliwość. Wyjątkowa reguła W praktyce dowód z przesłuchania stron jest raczej regułą niż wyjątkiem. Najczęściej strony zgłaszają wniosek o przeprowadzenie takiego dowodu już w pismach procesowych, nawet gdy mogą dowieść swoich racji innymi dowodami, takimi jak dokumenty czy zeznania świadków. Często wynika to z przezorności – dowód, który nie został zgłoszony w odpowiednim czasie może zostać pominięty przez sąd, więc czasem lepiej zgłosić go z góry, na wszelki wypadek. Przesłuchanie stron może służyć również jako uzupełnienie lub wyjaśnienie stanowiska strony zaprezentowanego w pismach. Odpowiednio ukierunkowane pytania zadawane stronie przez jej pełnomocnika dają szansę jasnego i prostego wyłożenia sądowi stanowiska prezentowanego w toku postępowania. Z drugiej strony nieprzygotowanie strony lub jej brak pewności co do zasadniczych faktów mogą zostać wykorzystane przez przeciwnika. Przesłuchanie jednej strony Użycie w przepisach liczby mnogiej nie jest przypadkiem – w omawianym dowodzie chodzi o przesłuchanie obu stron. Ograniczenie dowodu do przesłuchania wyłącznie jednej z nich jest wyjątkiem. Taka możliwość zachodzi wtedy gdy z przyczyn natury faktycznej lub prawnej przesłuchać można co do okoliczności spornych jedną tylko stronę. Taka sytuacja ma miejsce np. gdy jedna ze stron odmawia zeznań, przebywa za granicą i nie stawia się w sądzie lub po prostu nie ma wiedzy o okolicznościach faktycznych sprawy. Ten ostatni przypadek wbrew pozorom nie jest rzadkością. Jest to typowa sytuacja w przypadku gdy stroną jest osoba prawna – trudno spodziewać się, aby np. prezes spółki zatrudniającej tysiące pracowników i obsługującej tysiące klientów posiadał osobistą wiedzę nt. szczegółów wykonania każdej najdrobniejszej umowy. Kto może zostać przesłuchany w charakterze strony W przypadku osób fizycznych sprawa jest prosta – jak sama nazwa wskazuje przesłuchana będzie strona osobiście. Gdyby jednak była nią osoba pozostająca pod władzą rodzicielską, opieką lub kuratelą sąd wedle swojego uznania może przesłuchać samą stronę, bądź jej przedstawiciela ustawowego, bądź też oboje. Jeżeli powództwo zostało wytoczone przez prokuratora lub organizację pozarządową na rzecz oznaczonej osoby, przesłuchuje się w charakterze strony powodowej tę osobę, chociażby nie przystąpiła ona do sprawy. W przypadku osób prawnych zostaną przesłuchane osoby wchodzące w skład organu uprawnionego do jej reprezentowania, przy czym sąd decyduje, czy przesłuchać wszystkie te osoby, czy też tylko niektóre z nich. Jeżeli stroną jest Skarb Państwa, to przesłuchana zostanie osoba uprawniona do reprezentacji jednostki państwowej, działającej w jego imieniu w danym procesie. Przebieg przesłuchania strony Sąd przesłuchuje strony bez odbierania od nich przyrzeczenia. Przed rozpoczęciem przesłuchania sąd poucza strony o obowiązku mówienia prawdy i możliwości przesłuchania ich w razie potrzeby po odebraniu przyrzeczenia. Jeżeli przeprowadzone w ten sposób przesłuchanie nie wyświetli dostatecznie faktów, sąd może według swojego uznania ponownie przesłuchać jedną lub obie strony, tym razem jednak po odebraniu przyrzeczenia. Odebranie przyrzeczenia musi być poprzedzone pouczeniem o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Przedmiotem ponownego przesłuchania mogą być wyłącznie te same fakty, co do których strona zeznawała przed odebraniem przyrzeczenia – nie można jej zadawać pytań nt. okoliczności, o których nie było mowy wcześniej. Co ciekawe, ponowne przesłuchanie stron z odebraniem przyrzeczenia nie może nigdy dotyczyć tych samych faktów w przypadku obu stron. Sąd wybiera, którą stronę przesłucha z przyrzeczeniem na daną okoliczność i nie może później przesłuchać w taki sposób przeciwnika w odniesieniu do tych samych faktów. Nawet zatem w sytuacji gdy obie strony są przesłuchiwane po odebraniu przyrzeczenia, to nigdy nie może dojść do sprzeczności pomiędzy złożonymi w ten sposób zeznaniami, bo będą one zawsze dotyczyć innych aspektów sprawy. Nie spotkałem się w literaturze ani w orzecznictwie z uzasadnieniem tej regulacji. Przypuszczam, że jej celem jest ograniczenie postępowań karnych, poprzez wyeliminowanie sprzecznych zeznań stron, złożonych pod rygorem odpowiedzialności karnej. W pozostałym zakresie do przesłuchania stron stosuje się przepisy o przesłuchaniu świadków, z wyjątkiem przepisów o środkach przymusu. Informacyjne wysłuchanie stron Przesłuchania stron nie należy mylić z ich informacyjnym wysłuchaniem. Informacyjne wysłuchanie stron jest przeprowadzane zazwyczaj na pierwszej rozprawie i nie jest dowodem. Sąd zadaje stronom pytania, aby sprecyzować ich stanowiska, dowiedzieć się jakie fakty są istotne dla sprawy i jaki jest zakres okoliczności spornych między stronami.
W praktyce oznacza to, że trybunał, który jest właściwy do prowadzenia procesu o stwierdzenie nieważności małżeństwa może poprosić inny trybunał o przesłuchanie świadka bądź świadków, którzy zamieszkują na terenie innej diecezji. Zobrazujmy to na konkretnym przykładzie.
Wojciechowski odpowiadał na pytania eurodeputowanych przez dwie i pół godziny i krytyka jego wystąpienia płynie ze wszystkich stron – zarówno członków komitetu, dyplomatów jak i widzów Zarzuty dotyczą głównie braku konkretów, zwłaszcza w kwestii obrony rolniczej branży przed zmniejszeniem unijnych dotacji Uczestnicy przesłuchania uważają, że Wojciechowskiemu zaszkodziło też, że zdecydował się przemawiać po angielsku, co utrudniło mu komunikację – nie było to konieczne, bo mógł mówić w języku ojczystym Wojciechowski powiedział dziennikarzom po przesłuchaniu, że jest gotów jeszcze raz spotkać się z członkami komitetu ds. rolnictwa Janusz Wojciechowski jest jednym z 26 kandydatów do Kolegium Komisarzy, których zgłosiła nowa przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen i którzy w tym tygodniu stają na dywaniku przed odpowiednimi komitetami Parlamentu Europejskiego. Parlament zdołał już odrzucić dwoje z nich, z powodu podejrzeń o finansowe nieprawidłowości, które nazwano "potencjalnym konfliktem interesów". Pięcioro kolejnych kandydatów, którzy byli do tej pory przesłuchiwani zrobiło dobre wrażenie i dopiero wystąpienie Wojciechowskiego wywołało krytyczne uwagi. Dziennikarz POLITICO, obecny na sali przesłuchań, zauważył, że europosłowie nie bili brawo na zakończenie intensywnego dwuipółgodzinnego grillowania, choć zachęcał ich do tego przewodniczący zebrania Norbert Lins, szef komitetu ds. rolnictwa. Ten sam Lins chwilę potem tweetował, że jest niezadowolony z przesłuchania: "Europejskie rolnictwo potrzebuje silnego głosu w Komisji Europejskiej. Odpowiedzi Wojciechowskiego niestety moim zdaniem nie były jasne. Nie chcę dyskusji, chcę działań na rzecz rolników". Lins zapowiedział, że chce teraz przedyskutować wynik przesłuchania z tzw. koordynatorami, czyli delegatami politycznych grup parlamentarnych w komitecie. Procedura przewiduje, że jeśli 2/3 koordynatorów poprze przesłuchiwanego kandydata, to uznaje się go za zatwierdzonego. Jeśli nie, to europosłowie przesyłają kolejne pytania na piśmie do kandydata i jeżeli nadal nie będą usatysfakcjonowani, Konferencja Przewodniczących Parlamentu – przewodniczący zgromadzenia i liderzy grup politycznych, czyli odpowiednik polskiego Konwentu Seniorów – może zarządzić kolejne przesłuchanie. POLECAMY: POLITICO w oryginale - Live blog z przesłuchań w Parlamencie Europejskim Czy będzie kolejne przesłuchanie? Seb Dance, wiceprzewodniczący komitetu ds. środowiska, który również uczestniczył w przesłuchaniu, powiedział dziennikarzowi POLITICO, że jego zdaniem Wojciechowski powinien dostać drugą szansę na obronę swojej kandydatury na szefa unijnego rolnictwa. – Nie sądzę, aby ktokolwiek mógł powiedzieć, że po dzisiejszym przesłuchaniu miałby do niego zaufanie jako komisarza – powiedział Dance. – Celem powinno być wywarcie wystarczająco dobrego wrażenia na pierwszym podejściu i nie sądzę, aby tak się stało. Jeśli uznać to za kłopot, to on na pewno ma kłopoty. Dance dodał, że nie wyklucza powtórnego przesłuchania Wojciechowskiego. Inni europosłowie sugerowali, że spotkają się z nim ponownie 14 października. Zobacz również: Janusz Wojciechowski walczy o stanowisko komisarza UE. Przesłuchanie kandydata w PE Ogólny plan zatwierdzania nowej Komisji Europejskiej zakłada, że 17 października Konferencja Przewodniczących ogłosi zamknięcie procesu przesłuchań. Głosowanie nad całym zespołem Ursuli von der Leyen zostanie następnie przeprowadzone przez cały parlament podczas sesji plenarnej w Strasburgu, która rozpocznie się 21 października. Nowa Komisja ma rozpocząć prace 1 listopada. Niektórzy dyplomaci unijni, obecni na przesłuchaniu użyli mocnych słów, aby opisać to, co zobaczyli: – To była tragedia - powiedział dziennikarce POLITICO jeden z nich. – Robił wrażenie, że jest pewny siebie w sprawach, o których nie miał pojęcia. Na konferencji prasowej po przesłuchaniu Wojciechowski odpierał sugestie, że jego odpowiedzi były zbyt niejasne i pozbawione treści. – Kiedy pojawia się pytanie i jest mało czasu na przygotowanie odpowiedzi, nie mogą być zbyt precyzyjne. Wielokrotnie deklarowałem gotowość do dialogu – powiedział. Dodał, że potraktował to przesłuchanie jako "debatę na temat przyszłości europejskiego rolnictwa". Powiedział również, że teraz cierpliwie czeka na decyzję koordynatorów grup w komitecie i w razie potrzeby jest "gotowy do stawienia się" na następnym przesłuchaniu. Widocznie zirytowany Wojciechowski odniósł się również do zarzutu, że według jednego z europosłów, nie zwrócił dobrowolnie błędnie naliczonych kosztów podróży. Powiedział, że dochodzenie OLAF – unijnej agencji ds. zwalczania nadużyć finansowych – które zakończyło się w zeszłym tygodniu, oraz sprawa, o której wspomniał europoseł, to dwie różne sprawy i że wyjaśnił już obie. – Wszystko zostało wyjaśnione, nie mam nic więcej do dodania. Nie zamierzam ciągle tłumaczyć się z tej sprawy – dodał. OLAF zatwierdził jego oświadczenie majątkowe, informując po przeprowadzeniu trwającego trzy lata dochodzenia, że "nie wydano żadnych zaleceń dyscyplinarnych ani sądowych dotyczących Wojciechowskiego osobiście". Polski kandydat zwrócił już 11 243 euro, które jak stwierdził OLAF, otrzymał on "niesłusznie" na pokrycie kosztów podróży i utrzymania w latach 2004-2016, kiedy był europosłem. Wykorzystałem relacje przygotowane przez Arthura Nelsena, Zosię Wanat i Zię Wiese z POLITICO. (dp)
Musisz przetłumaczyć "NIE JESTEŚ NA PRZESŁUCHANIU" z polskiego i użyć poprawnie w zdaniu? Poniżej znajduje się wiele przetłumaczonych przykładowych zdań zawierających tłumaczenia "NIE JESTEŚ NA PRZESŁUCHANIU" - polskiego-angielski oraz wyszukiwarka tłumaczeń polskiego.
najwazniejsze jest to, co powiemy w SADZIE, a nie w komisariacie, bo zawsze mozemy w sadzie odwolac to, co zeznalismy na policji, bo np policjanci na komisariacie nas szantazowali, straszyli nas, czy grozili nam, bili. Oczywiscie sad bedzie oceniac zasadnosc naszego odwolania zeznan, dlatego musimy wiarygodnie i logicznie to uzasadnic. Jednak polecam ODMOWE ZEZNAN, najwyzej mozna jednoczesnie zlozyc jakies krotkie oswiadczenie. Na policji ZAWSZE MOZEMY ODMOWIC ZEZNAN, nawet jak nie jestesmy oskarzeni.. oskarzony nie ponosi kary, gdy wprowadza w blad przesluchujacych, ale juz swiadek ponosi za to konsekwencje, ale swiadek tez nie jest bezbronny, bo zawsze MOZE ODMOWIC SKLADANIA ZEZNAN gdyby zeznanie bylo na jego szkode lub na szkode jego bliskich. W sadzie OPROCZ TEGO, mozemy sie JESZCZE tlumaczyc, ze na komisariacie odmowilismy zeznan, bo np 1. balismy sie calej sytuacji, 2. bylismy w szoku przez te straszne zdarzenie, 3 policja zmuszala nas do klamstwa, wiec calkowicie odmowilismy zeznan itp, itd Sa jeszcze jakies pytania? Policja korzysta z naszej nieznajomosci prawa i bardzo czesto wprowadza nas w blad, np przez zmuszanie nas do skladania zeznan. [edit: teoretyk] Ostatnio zmieniony 15 czerwca 2007 przez yam'teoretyk, łącznie zmieniany 2 razy. Uwaga! Użytkownik Fiesta nie jest już aktywny na hyperrealu. Nie odpowie na próbę kontaktu, ani nie przeczyta odpowiedzi na post.
Tłumaczenia w kontekście hasła "na przesluchaniu" z polskiego na angielski od Reverso Context: na przesłuchaniu Tłumaczenie Context Korektor Synonimy Koniugacja Koniugacja Documents Słownik Collaborative Dictionary Gramatyka Expressio Reverso Corporate Jak być może wiecie w Chinach powoli dochodzi do czystek w przemyśle językowym. Rząd zakazał dzieciom nauki przedmiotów ścisłych i języków po godzinach szkolnych i w weekendy. Przepisy dopuszczają już tylko nauczycieli z wykształceniem pedagogicznym a firmą "odradza" się zatrudnianie obcokrajowców. Podobne linki z tagiem #kultura
Wyrażenie „mówić na ucho” w słownikach zewnętrznych. Pod spodem znajdziesz odnośniki do zewnętrznych słowników, w których znaleziono materiały związane z wyrażeniem mówić na ucho: » Opisy krzyżówkowe definicji mówić na ucho. » Wyjaśnienie znaczenia mówić na ucho. Tagi dla wyrazów bliskoznacznych wyrażenia mówić
Wezwanie w charakterze świadka w sprawie karnej Zgodnie z art. 177 § 1 Kodeksu postępowania karnego każdy wezwany w charakterze świadka ma obowiązek stawić się i złożyć zeznania. Warto wspomnieć, że przesłuchanie świadka może zostać przeprowadzone za pomocą urządzeń technicznych pozwalających na przekazywanie obrazu i dźwięku, a także miejscu przebywania świadka (np. w szpitalu). Oczywiście, aby skorzystać z tego rodzaju rozwiązań konieczne jest spełnienie określonych prawem przesłanek. W każdym razie czynność przesłuchania świadka protokołuje się, a analiza wzoru protokołu jest jednym z najprostszych sposobów na zorientowanie się jak wygląda przesłuchanie. W jego trakcie – jeszcze przed zadaniem pytań dotyczących sprawy – przesłuchujący ustala podstawowe dane o świadku, a więc jego imię, nazwisko, wiek, miejsce zamieszkania czy wykonywany zawód (jednak w większości przypadków bez dopytywania o dokładny adres miejsca pracy). Świadek jest także pouczany o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań oraz o ewentualnej możliwości odmowy składania zeznań. Poza tym w protokole przesłuchania zamieszcza się dane wszystkich osób uczestniczących w czynności. Czy świadek może odmówić składania zeznań? Świadek nie może odmówić składania zeznań. Co więcej, jest to obowiązek stawienia się i złożenia zeznań. Jedynie w ściśle określonych okolicznościach, świadek może odmówić składania zeznań lub odmówić udzielenia odpowiedzi na pytania. Art. 182. [Prawo odmowy zeznań] § 1. Osoba najbliższa dla oskarżonego może odmówić zeznań. § 2. Prawo odmowy zeznań trwa mimo ustania małżeństwa lub przysposobienia. § 3. Prawo odmowy zeznań przysługuje także świadkowi, który w innej toczącej się sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem. Art. 183. [Prawo do odmowy udzielenia odpowiedzi na pytanie] § 1. Świadek może uchylić się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. § 2. Świadek może żądać, aby przesłuchano go na rozprawie z wyłączeniem jawności, jeżeli treść zeznań mogłaby narazić na hańbę jego lub osobę dla niego najbliższą. Oczywiście świadek może pewnych faktów nie pamiętać i nie znać odpowiedzi na zadane pytanie. Należy to wyraźnie powiedzieć. Radca prawny lub adwokat podczas przesłuchania świadka Z procesowego punktu widzenia najważniejszym elementem przesłuchania jest zadawanie świadkowi pytań bezpośrednio odnoszących się do sprawy – a więc do tego co świadek wie na temat określonego zdarzenia, związanego z popełnieniem czynu zabronionego. W pierwszej kolejności zawsze umożliwia się zeznającemu swobodną wypowiedź – może więc on „od siebie” przekazać wszystkie posiadane przez siebie informacje. Po tej części przesłuchujący przechodzi do zadawania konkretnych pytań – warto pamiętać, że nigdy nie mogą one dotyczyć kwestii niezwiązanych z prowadzonym postępowaniem. Jednocześnie świadek ma prawo do odmowy odpowiedzi na poszczególne pytania bądź w ogóle do odmowy składania zeznań. Jak już zasygnalizowano poucza się o tym świadka na początku przesłuchania – warto jednak pamiętać, że nikt nie ma obowiązku przekazywać organom ścigania czy sądowi informacji, które jego samego bądź jego najbliższych mogłyby narazić na odpowiedzialność karną. Zaprotokołowane zeznania zawsze odczytuje się przesłuchiwanemu. Ma on także prawo zażądać poprawek czy doprecyzować swoje stanowisko. W postępowaniu przygotowawczym świadek podpisuje się pod protokołem – swoje podpisy składają także wszyscy uczestniczący w tej czynności. Radca prawny lub adwokat może wziąć udział w przesłuchaniu świadka w postępowaniu przygotowawczym pod warunkiem braku sprzeciwu prokuratora. Może okazać sie konieczne złożenie wniosku o dopuszczenie pełnomocnika do udziału w tej czynności. Udział radcy prawnego lub adwokata w przesłuchaniu może okać się bardzo pomocy z kilku powodów. Po pierwsze przed przesłuchaniem radca prawny lub adwokat może pomóc świadkowi w przygotowaniu się do przesłuchania oraz poinformuje świadka o przysługujących mu prawach ale i obowiązkach. A podstawowym obowiązkiem świadka poza stawieniem się na przesłuchanie, jest mówienie prawdy i jej nie zatajanie. Przepisy, z którym należy się zapoznać idąc na przesłuchanie w charakterze świadka Przed przesłuchaniem Art . 190. § 1. Przed rozpoczęciem przesłuchania należy uprzedzić świadka o odpowiedzialności karnej za zeznanie nieprawdy lub zatajenie prawdy. § 2. W postępowaniu przygotowawczym świadek podpisuje oświadczenie, że został uprzedzony o tej odpowiedzialności. Rozpoczęcie przesłuchania Art . 191. § 1. Przesłuchanie rozpoczyna się od zapytania świadka o imię, nazwisko, wiek, zajęcie, miejsce zamieszkania, karalność za fałszywe zeznanie lub oskarżenie oraz stosunek do stron. § 2. Świadka należy uprzedzić o treści art. 182, a o treści art. 183 oraz art. 185, jeżeli ujawnią się okoliczności objęte tymi przepisami. § 3. Jeżeli zachodzi uzasadniona obawa użycia przemocy lub groźby bezprawnej wobec świadka lub osoby najbliższej w związku z jego czynnościami, może on zastrzec dane dotyczące miejsca zamieszkania do wyłącznej wiadomości prokuratora lub sądu. Pisma procesowe doręcza się wówczas do instytucji, w której świadek jest zatrudniony, lub na inny wskazany przez niego adres. Przebieg przesłuchania Art . 171. § 1. Osobie przesłuchiwanej należy umożliwić swobodne wypowiedzenie się w granicach określonych celem danej czynności, a dopiero następnie można zadawać pytania zmierzające do uzupełnienia, wyjaśnienia lub kontroli wypowiedzi. § 2. Prawo zadawania pytań mają, prócz organu przesłuchującego, strony, obrońcy, pełnomocnicy, biegli oraz podmiot określony w art. 416. Pytania zadaje się osobie przesłuchiwanej bezpośrednio, chyba że organ przesłuchujący zarządzi inaczej. § 3. Jeżeli osoba przesłuchiwana nie ukończyła 15 lat, czynności z jej udziałem powinny być, w miarę możliwości, przeprowadzone w obecności przedstawiciela ustawowego lub faktycznego opiekuna, chyba że dobro postępowania stoi temu na przeszkodzie. § 4. Nie wolno zadawać pytań sugerujących osobie przesłuchiwanej treść odpowiedzi. § 5. Niedopuszczalne jest: wpływanie na wypowiedzi osoby przesłuchiwanej za pomocą przymusu lub groźby bezprawnej, stosowanie hipnozy albo środków chemicznych lub technicznych wpływających na procesy psychiczne osoby przesłuchiwanej albo mających na celu kontrolę nieświadomych reakcji jej organizmu w związku z przesłuchaniem. § 6. Organ przesłuchujący uchyla pytania określone w § 4, jak również pytania nieistotne. § 7. Wyjaśnienia, zeznania oraz oświadczenia złożone w warunkach wyłączających swobodę wypowiedzi lub uzyskane wbrew zakazom wymienionym w § 5 nie mogą stanowić dowodu. Konfrontacja Art. 172. Osoby przesłuchiwane mogą być konfrontowane w celu wyjaśnienia sprzeczności. Konfrontacja nie jest dopuszczalna w wypadku określonym w art. 184. Okazanie Art . 173. § 1. Osobie przesłuchiwanej można okazać inną osobę, jej wizerunek lub rzecz w celu jej rozpoznania. Okazanie powinno być przeprowadzone tak, aby wyłączyć sugestię. § 2. W razie potrzeby okazanie można przeprowadzić również tak, aby wyłączyć możliwość rozpoznania osoby przesłuchiwanej przez osobę rozpoznawaną. § 3. Podczas okazania osoba okazywana powinna znajdować się w grupie obejmującej łącznie co najmniej cztery osoby. § 4. Minister Sprawiedliwości, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych, określi, w drodze rozporządzenia, warunki techniczne przeprowadzenia okazania, mając na uwadze konieczność zapewnienia sprawnego toku postępowania, a także właściwej realizacji gwarancji procesowych jej uczestników. Protokół przesłuchania świadka Art . 143. § 1. Spisania protokołu wymagają: 2) przesłuchanie oskarżonego, świadka, biegłego i kuratora, 5) przeprowadzenie eksperymentu, konfrontacji oraz okazania, Art . 144. § 1. Protokół rozprawy spisuje aplikant lub pracownik sekretariatu. Protokół może też spisać asesor sądowy, jeżeli nie należy do składu orzekającego. § 2. Inny protokół spisać może, poza osobami wymienionymi w § 1, osoba przybrana w charakterze protokolanta przez prowadzącego czynność lub sam przeprowadzający czynność. Rejestracja dźwięku lub obrazu Art . 147. § 1. Przebieg czynności protokołowanych może być utrwalony ponadto za pomocą urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, o czym należy przed uruchomieniem urządzenia uprzedzić osoby uczestniczące w czynności. § 2. Przesłuchanie świadka lub biegłego utrwala się za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk, gdy: zachodzi niebezpieczeństwo, że przesłuchanie tej osoby nie będzie możliwe w dalszym postępowaniu, przesłuchanie następuje w trybie określonym w art. 396. § 2a. Przesłuchanie pokrzywdzonego, o którym mowa w art. 185a i art. 185c, oraz świadka, o którym mowa w art. 185b, utrwala się za pomocą urządzenia rejestrującego obraz i dźwięk. § 3. Jeżeli czynność procesową utrwala się za pomocą urządzenia rejestrującego obraz lub dźwięk, protokół można ograniczyć do zapisu najbardziej istotnych oświadczeń osób biorących w niej udział. Zapis obrazu lub dźwięku, a także przekład zapisu dźwięku stają się załącznikami do protokołu. § 4. Strona ma prawo otrzymać na swój koszt jedną kopię zapisu dźwięku lub obrazu. Nie dotyczy to przesłuchania na rozprawie odbywającej się z wyłączeniem jawności albo w postępowaniu przygotowawczym. § 5. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje urządzeń i środków technicznych służących do utrwalania obrazu lub dźwięku dla celów procesowych oraz sposób przechowywania, odtwarzania i kopiowania zapisów, mając na uwadze konieczność właściwego zabezpieczenia utrwalonego obrazu lub dźwięku przed utratą dowodu, jego zniekształceniem lub nieuprawnionym ujawnienie Treść protokołu Art . 148. § 1. Protokół powinien zawierać: oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca oraz osób w niej uczestniczących, przebieg czynności oraz oświadczenia i wnioski jej uczestników, wydane w toku czynności postanowienia i zarządzenia, a jeżeli postanowienie lub zarządzenie sporządzono osobno, wzmiankę o jego wydaniu, w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu czynności. § 2. Wyjaśnienia, zeznania, oświadczenia i wnioski oraz stwierdzenia określonych okoliczności przez organ prowadzący postępowanie zamieszcza się w protokole z możliwą dokładnością. Osoby biorące udział w czynności mają prawo żądać zamieszczenia w protokole z pełną dokładnością wszystkiego, co dotyczy ich praw lub interesów. § 3. W protokole nie wolno zastępować zapisu treści zeznań lub wyjaśnień odwoływaniem się do innych protokołów. § 4. Osoby biorące udział w czynności mają prawo żądać odczytania fragmentów ich wypowiedzi wciągniętych do protokołu. Adwokat sprawy karne Warszawa | Radca prawny sprawy karne gospodarcze Warszawa | Przestępstwa gospodarcze Warszawa | Pomoc prawna w sprawach karnych
\n\n\nco mówić na przesłuchaniu
Tłumaczenia w kontekście hasła "to mówić na głos" z polskiego na angielski od Reverso Context: Czy muszę to mówić na głos? Otrzymałem wezwanie na policję w celu złożenia zeznań w sprawie o przeciwdziałaniu narkomanii. Miałem kilka razy kontakt z chłopakiem, od którego kupiłem trzy raz mef. Ten znajomy został złapany i domyślam się, że z jego telefonu doszli do mnie. Co mówić na przesłuchaniu? Wezwanie na policję w celu złożenia zeznań w sprawie o przeciwdziałaniu narkomani Podstawę prawną niniejszej opinii stanowią przepisy Kodeksu postępowania karnego zwanego dalej oraz przepisy ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii zwanej dalej ustawą. Z treści Pana pytania wynika, że został Pan wezwany do stawiennictwa na komisariacie policji w sprawie o przeciwdziałaniu narkomanii. W przeszłości trzykrotnie zakupił Pan od pewnego mężczyzny „mef”. W chwili obecnej zastanawia się Pan co mówić na przesłuchaniu. Czy osoba wezwana na komisariat może odmówić odpowiedzi na zadane pytania? W pierwszej kolejności wskazać należy, iż stronami postępowania karnego w fazie postępowania przygotowawczego są pokrzywdzony i podejrzany (osoba, której przedstawiono zarzuty). Z uwagi na powyższe nie może Pan składać jakichkolwiek wniosków dowodowych. Na pewno musi się Pan stawić na przesłuchanie. Może Pan odmówić odpowiedzi na pytania. Zgodnie z art. 183 świadek może uchylić się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na odpowiedzialność za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe. Zwrócić należy uwagę na pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 lutego 1987 r., sygn. akt II KR 22/87, zgodnie z którym „organ prowadzący postępowanie ma – w myśl art. 10 i 173 § 2 – obowiązek pouczenia świadka o przysługującym mu z mocy art. 166 § 1 prawie uchylenia się od odpowiedzi na pytanie, jeżeli udzielenie odpowiedzi mogłoby narazić na odpowiedzialność karną tego świadka lub osobę dla niego najbliższą. Jednakże obowiązek ten ciąży na organie prowadzącym postępowanie tylko wtedy, gdy świadkowi lub jego najbliższym rzeczywiście grozi odpowiedzialność karna, a nie odpowiedzialność cywilna lub dyscyplinarna”. Środki odurzające przeznaczone na własny użytek i odpowiedzialność karna Korzystny dla Pana pogląd wyraża Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 kwietnia 1977 r., sygn. akt II KR 38/77, zgodnie z którym „przepisy art. 166 i 173 § 2 mają na celu ochronę interesów świadków, wobec czego tylko świadkowie, których sąd nie pouczył o przysługującym im prawie uchylenia się od odpowiedzi na pytania i którzy z uprawnienia tego ze szkodą dla siebie nie skorzystali, mogą się powoływać na naruszenie tych przepisów, oskarżony natomiast uprawnienia takiego nie ma (arg. z art. 374 § 3 Jak pokazuje jednak moja praktyka, wówczas co do zasady organa ścigania stawiają zarzut takiej osobie, albowiem jej działanie zmierza do uniknięcia odpowiedzialności. Wyraźnie jednak podkreślić należy, iż nie ma Pan wiedzy co znajduje się w aktach sprawy, a co za tym idzie, nie może Pan założyć, że jest wiedza co Pan kupił, kiedy i ile. Umorzenie postępowania dotyczącego przeciwdziałania narkomani ze względu na niską szkodliwość społeczną czynu Jeżeli zdecydowałby się Pan zeznawać, wówczas moim zdaniem szansą dla Pana jest przepis art. 62a ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii, zgodnie z którym, jeżeli przedmiotem czynu, o którym mowa w art. 62 ust. 1 lub 3, są środki odurzające lub substancje psychotropowe w ilości nieznacznej, przeznaczone na własny użytek sprawcy, postępowanie można umorzyć również przed wydaniem postanowienia o wszczęciu śledztwa lub dochodzenia, jeżeli orzeczenie wobec sprawcy kary byłoby niecelowe ze względu na okoliczności popełnienia czynu, a także stopień jego społecznej szkodliwości. Warunkiem sine qua non (warunkiem koniecznym) jest, aby ujawniona nieznaczna ilość była przeznaczona na własny użytek. Niewielka ilość narkotyku stwarza pewne domniemanie faktyczne, że może być użyta (zażyta) tylko przez sprawcę. Zasadnym jest zatem ustalenie w jakim miejscu zostało ujawnione posiadanie narkotyków, a także w jakich okolicznościach. Nie ulega wątpliwości, iż konieczne jest także ustalenie jakiej treści wyjaśnienia złożył Pana znajomy w toku postępowania przygotowawczego. Jeśli masz podobny problem prawny, zadaj pytanie naszemu prawnikowi (przygotowujemy też pisma) w formularzu poniżej ▼▼▼
29 stycznia 2021. Dostałeś wezwanie na przesłuchanie w charakterze podejrzanego na Policji, w prokuraturze lub w innych organach (np. CBŚ, ABW)? Z dzisiejszego wpisu dowiesz się, jak w praktyce wygląda takie przesłuchanie.
został wezwany na przesłuchanie jako świadek a wyszedł jako pokrótce opowiem tą historię:kilka miesięcy temu mąż chcąc pomóc 16 latce która uskarżała się że napastuje ją kolega ze szkoły zwierzyła się mojemu mężowi a on namawiał ją do powiedzenia o tym oponowała mówiąc że boi się jego usilnych naleganiach postanowiła powiedzieć o tym ale poprosiła żeby mąż był przy tym obecny. Nadmienię że mąż mówił mi iż ona się w nim zakochała ale on od razu powiedział jej że jest żonaty i nic z pojechałam z nim do ich domu i byłam świadkiem rozmowy jej matki i tej tej siksy jak się dowiedziała o tym molestowaniu prze tego kolegę podziękowała mężowi za pomoc i obiecała zająć się tą sprawą a mąż powiedziała że jak trzeba to on będzie zeznawał jako świadek( i tak zrobił).Więc "trochę" się "zdziwił" jak dostał wezwanie na rozpytanie w marcu a jeszcze bardziej jak dziś po przesłuchaniu jako świadek dowiedział się że jest podejrzanym o groźby jakiś absurd! Mam wrażenie że to zemsta ze strony tej siksy za to że została prze męża że podobno mąż powiedziała że jak "powie mi (żonie) o tej znajomości to ją zabije Znam męża od lat i wiem że on nigdy by tak nie ja będę przesłuchiwana jako świadek i:1. czy mam odmówić składania zeznań czy mam mówić iż wiedziałam o tej znajomości(myślę ze prokurator nie wie że ja wiem o tej znajomości) mam odmówić składania jakichkolwiek powiedzieć że wiedziałam o tej znajomości i odmówić odpowiedzi na pozostałe opowiedzieć w całości o spotkaniu z tą kobietą w jej domu i jej że po przesłuchaniu męża jako świadka a teraz jako podejrzanego prokuratura nie może wykorzystać jego wcześniejszych zeznań czyli że mąż może "legalnie" kłamać w swojej mogę zrobić aby mu na 1000% pewna że on jej nie groził a zrobiła to z zemsty. :evil: Proszę o odpowiedźPozdrawiam
Tłumaczenia w kontekście hasła "mówić po polsku" z polskiego na angielski od Reverso Context: Już od pierwszej lekcji zaczniesz mówić po polsku. Tłumaczenie Context Korektor Synonimy Koniugacja
\n \n\n\n co mówić na przesłuchaniu
Książka Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały. Jak słuchać, żeby z nami rozmawiały autorstwa Faber Adele, Mazlish Elaine, dostępna w Sklepie EMPIK.COM w cenie . Przeczytaj recenzję Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały. Jak słuchać, żeby z nami rozmawiały. Zamów dostawę do dowolnego salonu i zapłać przy odbiorze!
Dominika Sęk - psycholog z dużym doświadczeniem, świetna i bystra profilerka kryminalna. Błyskawicznie wyłapuje demaskujące sprawców szczegóły, dzięki czemu posuwa śledztwa do przodu pojawiająca się w serialu od 11 sezonu. Dominika po raz pierwszy pojawia się w odcinku 584 gdy zostaje zatrudniona przez Roberta Szwarca i przydzielona do pomocy detektywom Adamowi Boguszowi oraz
Chociaż niedawno skończyłam 63 lata, czuję się lepiej niż 20 lat temu. Oto, co oznacza przejęcie kontroli nad swoim życiem i zdrowe odżywianie.Radzę wszystkim o tym się zastanowić, gdyż zawsze znajdzie się czas na zdrowy styl życia. Ale moja historia dotyczy czegoś innego. Chcę opowiedzieć o sytuacji, która przytrafiła się mnie i mojemu synowi.Moi rodzice pKkRJAp.